Wouter Kiel » youtube

Customs – Rex: Gentle gestures

wouter — Tue, 04 May 2010 21:18:10 +0000

Zo af en toe komt er een bandje voorbij dat de moeite waard is. En heel soms slaat ‘zo af en toe’ op een Belgisch bandje. Zo ook nu. Ineens was Customs een leuk Belgisch Bandje. 3FM draaide hun hitje Rex alsof het niets was! Customs stond op de kaart. Tenminste, in Nederland. Want in België wisten ze het naturlijk al. Ik was eigenlijk meteen verkocht. En dan het grote nieuws:

Customs op het bevrijdingsfestival Groningen

Customs speelt op het Bevrijdingsfestival in Groningen! (onoverzichtelijke ruksite alert!). Dat is natuurlijk goed nieuws voor muziekliefhebbers in en rond de stad Groningen. En dus voor mij! Want ik ga morgen om kwart voor zeven fijn kijken wat deze heren kunnen on stage. Amai!

Quote van de dag

Ik liet @remivanbeekum vanmiddag tegen half zes, Rex van the Customs horen. Tegen het sluiten van de markt, zo je wilt. Collega @jaapjanfrans riep ineens vol enthousiasme: “Hey, da’s Interpol!” (Het kan ook “Hey, da’s Joy Division” geweest zijn, daar wil ik vanaf zijn). En nee, lieve lezer, natuurlijk was dat geen Interpol (of Joy Division). Want laten we eerlijk zijn, Interpol zou fenomenaal zijn als act op het Groninger Bevrijdingsfestival (en Joy Division bijzonder onwaarschijnlijk). Neen, het is Customs, Belgisch Hoop In Bange Dagen!

Customs – Rex

Dus, without further ado, I present you Customs – Rex!

(Fuckers van EMI willen niet dat ik de echte versie gebruik, vandaar deze Super Mario Brothers versie, via het immer coole Studio Brussel)

No related posts.

Unit Moebius in VPRO’s Duivelskruid: Vuige industrial acid (1996)

wouter — Sat, 20 Feb 2010 00:20:55 +0000

In de categorie “Zojuist Weer Eens Uit De Kast Getrokken”: Unit Moebius live in VPRO’s Duivelskruid, opgenomen ergens laat in 1996. In de management summary kom je termen tegen als acid, minimal, loodzwaar, fucked up, Detroit en allemachtig! Als je daar een zin mee kunt maken heb je de essentie van deze opname redelijk te pakken. Maar voor mij is het vooral de melancholie van het moment waardoor dit zo speciaal is.

VPRO’s Duivelskruid? Huh?

De eigenzinnige VPRO heeft wat mij betreft altijd voorop gelopen met toffe TV en radio. Ik bedoel, wie is er niet groot geworden met Nonni en Manni op de vroege zondagochtend in VPRO’s Villa Achterwerk. Dat dus. En in de jaren negentig checkte ik regelmatig Duivelskruid van Edwin Brienen, op de dinsdagnacht van, ik meen, twee tot drie. Wat je daar allemaal voorbij hoorde komen was ongelooflijk duister en obscuur. Ik werd getipt door een oud-klasgenoot die na de middelbare school een tijdje in de Verenigde Staten college ging doen en die me vroeg of ik hem niet af en toe een cassettebandje (jazeker!) met opnames van VPRO’s Duivelskruid kon sturen. En zo kwam het dat ik die bewuste dinsdagnacht met de vinger op de REC knop zat.

Unit Moebius? Huh?

En zo kwam het dat ik ineens tegen drie uur ‘s ochtends met een tape zat waarop ik zojuist dik vijftig minuten aan dampend vieze industrial techno had zitten opnemen (dat praat ik goed door steevast te beweren dat ik op woensdag pas om één uur het eerste college had). Begrijpen deed ik het zeker niet, daarvoor was electronische muziek nog veel te niet-cool. Let wel, in die tijd deed ik het met Weezer, Nirvana en af en toe wat gewaagder met NOFX en Bad Religion. Deze minimal acid kwam dan ook als een vreemde eet in de spreekwoordelijke bijt.

Techno: It grows on you

Unit Moebius’ waanzinnige liveding in Duivelskruid heeft een tijd lang een paar keer per jaar het cassettedeck gevonden. Later, toen het ineens mogelijk werd om bandjes op CD te branden maakte ik er een mooie CD van, met custom artwork uiteraard. En ik maar denken dat ik de enige was in Nederland die deze opnames had. Nog weer later kwam ik erachter dat Unit Moebius dit meesterwerkje zelf ook op plaat uitgebracht had onder de naam Life Mood. En toegegeven, die klinkt een stuk beter! Maar goed, zij hoefden de boel dan ook niet te converteren van een TDK SA-100, via Nero Spin Doctor en Goldwave naar mp3 en vervolgens naar CD.

Amateurism has its charm

En toch, mijn eigen opname duurt langer (het bevat de memorabele afsluitende zin van Edwin Brienen “Unit Moebius, live vanuit de Muzenstraat in Den Haag”) én is niet afgeproduceerd zodat je de uit de groef lopende naald op 25m40s gewoon hoort. Vermoedelijk zaten de heren in Den Haag tegen die tijd iets teveel te chillen waardoor deze fout, die zeker een seconde of tien duurde, onopgemerkt bleef. Ook dat is charme.

En zo af en toe pak ik deze heerlijke plaat weer eens uti de kast. Hij doet het goed in de auto, in iTunes en op de iPod. Kortom, een allrounder. En dat is een omschrijving die je vast niet vaak hoort van Unit Moebius!

Unit Moebius – Lunemex Undo-Ground EP #1

Unit Moebius – Lunemex Undo-Ground EP #1 on

No related posts.

Roskilde Festival 2010 bands: De eerste namen zijn binnen!

wouter — Wed, 09 Dec 2009 20:11:13 +0000

*** UPDATE 22 april ***

Jawel, 2009 loopt op z’n einde en dus komen de grote festivals reeds met sluiertips van namen die ze alvast hebben weten te strikken voor het program van 2010. Roskilde Festival is daarop geen uitzondering. Editie 2010 zal niet alleen goedkoper zijn dan voorgaande jaren (slechts EUR 225) maar heeft nu al een handvol heerlijke namen!

De eerste namen voor Roskilde Festival 2010

Inmiddels kunnen we de volgende much anticipated bands alvast bijschrijven:

Pavement? Bestaan die dan nog? Jazeker, en het zal voor het eerst in mijn reeds 15 jaren fan-schap zijn dat ik ze live zie! Datzelfde geldt overigens ook voor NOFX, dat loopt toch ook al zo’n 15 jaar, sinds hun geniale Punk in Drublic van 1994. Beide komen niet voor niets voor op mijn Beste platen van de jaren 90 lijst. Ziet er goed uit dus!

Ha! Temper Trap! Onze Australische vrienden komen ook langs op Roskilde 2010! In Nederland groot gemaakt door 3FM (Coen en Sander dacht ik). Wat we er behalve hun megahit Sweet Disposition van gaan maken kan ik nog niet zeggen maar het wordt vast leuk!

Them Crooked Vultures

Vorig jaar waren ze een grote hit op Lowlands en dit jaar doen ze dan ook Roskilde Festival aan: Them Crooked Vultures. Deze supergroup mer Foo Fighter Dave Grohl, Queen Of The Stone Age Josh Homme en Led Zeppelin’s John Paul Jones heeft vorig jaar menig festival onveilig gemaakt. Ik moet zeggen dat ik redelijk jaloers was op Lowlandsgangers vorig jaar en alleen al daarom kan ik deze band alleen maar toejuichen.

En oh ja, ook Motörhead is dit jaar van de partij. Ik heb helemaal niets met deze mannen maar vooruit, het is best aardig om Ace of Spades live mee te maken. En zojuist lees ik dat ook Robyn er weer is. Aardig, maar laat de organisatie haar in godsnaam niet weer in Cosmopol zetten, die tent is met een capaciteit van 6000 echt te klein gebleken voor deze dame.

“Sweet Disposition” van Temper Trap op Youtube

Meer nieuws volgt.
Check de voorlopig complete line-up op de officiële site.

Unsung Heroes: Blink 182 – Aenema of the State

wouter — Fri, 27 Nov 2009 22:47:53 +0000

Een nieuwe reeks, een nieuw geluid. Zo zou de intro van deze post kunnen klinken. En daarom klinkt -ie ook zo. Deze reeks, Unsung Heroes, handelt om bands die ooit (in de breedste zin van het woord) iets geniaals hebben gedaan. Dat kan een plaat zijn maar ook gewoon een nummer. Iets briljants, iets dat anno 2009 nog steeds werkt.

Deze keer: Blink 182 – Aenema of the State.

Punk kick start

Om de boel te kickstarten gooi ik er meteen een toffe band in: Blink 182. Verguisd in hardcore punkland, te grof voor mainstream popland en daardoor perfect voor deze reeks. In hometown Amerika zijn deze jongens mateloos populair! Daar houden ze wel van een stevige pot gitaren. In Nederland werkt het iets anders. Blink 182 is punky à la NOFX maar tegelijk ook weer corny zoals Green Day dat was in de jaren negentig. Okay, die hebben het inmiddels wel gemaakt.

Blink 182: Poep, pies en sex

Blink 182 is niet vies van poep-, plas en sexgrapjes. Vooral de plaat Dude Ranch staat er vol mee. Aenema of the State is wat voorzichtiger, en muzikaal een enorme verbetering! Zelfs #3FM draait nog regelmatig What’s My Age Again?, wat toch echt een nog grotere hit had kunnen zijn (dan denk ik aan Green Day’s oevre).

Mijn favorieten? Sowieso What’s My Age Again?, maar vooral ook Adam’s Song, All The Small Things en de intro van Don’t Leave Me. Die is tijdloos! Voor de verrijking van deze post geef ik je de video van Adam’s Song, straight of of Youtube.

Blink 182 – Adam’s Song

Suggesties worden gewaardeerd maar niet per se opgevolgd, .

No related posts.

Bill O'Reilly does Amsterdam, Jon Stewart does Bill O'Reilly. #en

wouter — Sat, 22 Aug 2009 09:31:22 +0000

We’ve all seen Bill O’Reilly taking a piss at the beautiful city of Amsterdam on Fox News’ The O’Reilly Factor. And we’ve all seen Amsterdam’s response to that. You’d say Bill’d be out of words. But no! Bill strikes back, with a vengeance! Even his blonde-haired sidekicks are wondering if their statements and facts about Amsterdam weren’t a bit, ehm, unsubstantiated? Anyhow, Foxy Bill got his ass kicked, and still he didn’t know when to stop. That’s where Jon Stewart comes in.

And let us reflect on the “disaster” and “naivety” of the city of Amsterdam by watching these numbers some Amsterdamned guy pulled out of his somewhat scientifically powered hat:

The Truth About Amsterdam, RE: Bill O’Reilly loves Amsterdam

How does Jon Stewart feel about Bill O’Reilly?

Enter Comedy Central’s The Daily Show’s Jon Stewart. Because Jon Stewart usually knows how to “fix things”, even when things don’t need fixing. We all know what he did to CNN’s Crossfire, so let’s see how Bill O’Reilly got off, sometime in 2006:

Needless to say Bill O’Reilly is talking shit, since that’s the only way he knows how to deal with things out of his control. Even Snoop Dogg hates the guy. Well, you dont want to be on Snoop Dogg’s shitlist, do you:

Still think Amsterdam’s a cesspool of filth and crime? My answer to that would be: Stay away from me! From the Netherlands! From Amsterdam! This country’s gonna kill you! The mills are gonna take your fucking right winged heads off! Stay where you are in Fox News lovin’, gun totin’, marry-your-cousin-approvin’ redneck United Stats of America! If this doesn’t apply to you, hey! welcome! There’s loads of drugs around to keep you and your family happy!
.

Best Ever #9: The Smashing Pumpkins – Mayonaise

wouter — Wed, 13 May 2009 07:04:19 +0000

Okay, ik ben er een tijdje uitgeweest. Dat kan gebeuren. Vakanties en leuke weekenden, dan blog je plots niet zoveel meer. Maar goed, ik ben een groot aanhanger van het adagium All good things come to those who wait. En dus, waarde lezer, heb ik deze keer een absolute kraker! Het zij je vergeven dat je het niet met me eens bent, dat overkomt mezelf maar al te vaak. Toch vraag ik je aandacht voor deze parel van de jaren negentig, van misschien wel één van de Belangrijkste Bands van het vorige decennium: The Smashing Pumpkins.

De Pumpkins ontwapenen vandaag met Mayonaise

Siamese Dream is ongetwijfeld een favoriet op een ieders draaitafel. Maar waar de meesten na Today en Disarm ophouden begint de pret pas echt. Ik kan me prachtige momenten in Danskroeg Storm in Groningen herinneren op het moment dat we Soma aanvroegen bij die leuke IJslandse dame. En Silverfuck klapt er ruim vijftien jaar na dato nog net zo hard in. Maar de echte liefde voor dit album schuilt wat mij betreft in Mayonaise.

Mayonaise for the masses

Regelmatig herinner ik mensen eraan dat ik nooit iets met lyrics gehad heb. Ik hoor ze simpelweg niet als tekst maar als instrument. Dus als je me nu vraagt waar Mayonaise van The Smashing Pumpkins over gaat heb ik echt geen flauw idee. Wil ik ook niet weten. Neen, volgens mij zit de schoonheid van dit nummer verstopt in de schitterende balans tussen akoestische boventonen gelardeerd met een muur van pure elektrische emotie.

With Mayonaise, and hold the distortion

Wellicht is het daarom licht ironisch dat ik juist een akoestische versie van Mayonaise op Youtube vond. Immers, hierin mis je het hele overdonderende effect van die zware gedistorte gitaren die het nummer voortstuwen. Het is vooral een heel ontwapenende uitvoering, met een lachende Billy Corgan tussendoor.

The Smashing Pumpkins – Mayonaise (acoustic version)

The Smashing Pumpkins – Mayonaise (Live at The Budokan, Tokyo, 30 juni 2000)

Dit is een full blown live versie mét heftige gitaren.

The Smashing Pumpkins – Mayonaise

En uiteraard wil ik jullie de albumversie niet onthouden. The one version to hold them all, so to speak. Als dit het niet voor je doet dan is The Smashing Pumpkins niets voor jou.

No related posts.

Best ever #5: Foo Fighters – Learn To Fly

wouter — Fri, 20 Mar 2009 23:22:40 +0000

Naarmate je zo’n top-zoveel doortrekt voorbij een top-3 wordt het moeilijk. Ondanks dat je een zeer overtuigende nummer 4 neerzet verwacht je van jezelf toch zeker een nummer vijf die alle voorgaande edities wegblaast. Welnu, ik denk niet dat ik nummer vier kan wegblazen. Wel kan ik aangeven, en dat is ook precies mijn bedoeling geweest, wat volgens mij de nummer vijf moet zijn in de reeks van best ever tracks. Vanavond is het de beurt aan de band die niet had bestaan zonder Nirvana, zonder die akelige zelfmoord van Kurt Cobain. Vanavond is het tijd voor:

Foo Fighters – Learn To Fly: Post grunge met een byte

Dave Grohl, de gewezen drummer van Nirvana, had al menigmaal aangegeven dat hij wel in was om af en toe een Nirvana-nummer te schrijven. Kurt wilde er niet aan. De gemiddelde drummer geeft het dan op. Niet Dave Grohl! Hij wilde ooit zijn kans grijpen. En die kans kwam eerder dan hij had voorzien: Kurt maakte er een einde aan, Dave en Krist Novoselic stonden ineens alleen. Waar Krist het nog halfslachtig probeerde ging Dave volledig voor een carriere. Dave hing zijn drumstel aan de wilgen en begon zelf te zingen en gitaar te spelen. En met succes! De Foo Fighters waren geboren.

Foo Fighters debuteren bruut!

Het debuut album van de Foo Fighters sloeg in als een bom! This Is A Call brak alle records. Het nummer brak sowieso mijn record: Toen ik het nummer voor het eerst hoorde in, wat zal het geweest zijn, 1995, was ik ervan overtuigd dat we hier een winnaar te pakken hadden! En de plaat, het debuut van de Foo Fighters was werkelijk geniaal! Dit kon zich meten met Weezer’s debuut! En uiteindelijk kwamen ze in 1999 met There’s nothing left to lose, waar ook het geniale Learn To Fly op voorkwam. Learn to Fly komt wat mij betreft voor in de top tien van iedereen, al was het maar vanwege de onnavolgbare music video!

For Fighters – Learn to Fly

Foo Fighter’s Learn To Fly is een voorbeeld van text book music videos! Hilarisch, passend en tastbaar. En de track zelf is ook nog eens briljant! Dit nummer en de video mogen niet ontbreken in mijn Best Ever lijst!

Foo Fighters Learn To Fly
Geüpload door oliviafantasy

Best ever #2: The Stone Roses – Fools Gold

Best ever #3: Pink Floyd – Echoes

wouter — Fri, 06 Mar 2009 19:47:24 +0000

We blijven in Engeland voor de volgende Best Ever. Deze week is het de beurt aan vermoedelijk de Grootste Band Ooit: Pink Floyd. Over de geschiedenis van deze band wil ik het nu niet hebben, deze post is helemaal voor Echoes. Echoes, dat de volledige b-kant van Meddle uit 1971 beslaat, duurt maar liefst tegen de 24 minuten en voert de luisteraar langs een myriade van geluidslandschappen. Dat zal niet zelden leiden tot wisselende gemoedstoestanden. Verwachting, angst en hoop liggen deksels dicht bij elkaar! En dat is uiteraard niet onopgemerkt gebleven.

Echoes in 2001: A Space Odyssey

Het prachtige, epische Echoes is zó totaal dat de vergelijking met het slotstuk van Stanley Kubrick’s 2001: A Space Odyssey uit 1968 niet uit kon blijven. Er zoemen theorieën rond dat Pink Floyd Echoes speciaal voor die film componeerde. En dat is te begrijpen. De sfeer past bijkans perfect en de lengte van beide stukken past hoegenaamd precies. Een definitief oordeel over deze kwestie vel ik niet. En dat wil ik ook niet. De suggestie alleen is al voldoende. En de combinatie in beeld en geluid is werkelijk fabuleus! Kippenvel gegarandeerd!

Pink Floyd – Echoes

Hoe perfect is Pink Floyd’s Echoes als soundtrack voor Stanley Kubrick’s 2001: A Space Odyssey? Kijk, luister, en oordeel zelf!

Meer over Echoes en A Space Odyssey op Cinefantastiqueonline.com: Meddling with 2001?

Best ever #2: The Stone Roses – Fools Gold

wouter — Fri, 27 Feb 2009 20:49:58 +0000

Ah, daar zijn ze weer: The Stone Roses. En ditmaal met hun meesterwerk uit 1989: Fools Gold. En vergis je niet, dit nummer is zo goed dat er maar liefst twee versies van zijn. De eerste duurt ruim vier minuten, waar de toffe lange versie inklokt op maar liefst 9 minuten en 54 seconden. Veuls te lang voor het gemiddelde radiostation.

Fools Gold en tapes

Dit nummer had ik vroeger op een cassettebandje staan, om de zeitgeist even te benadrukken. Ik was ongeveer dertien en ik viel als een blok voor dit nummer! En telkens als ik het nu hoor beleef ik dat moment opnieuw. Ik weet zeker dat het me in een volgend leven wederom zal overkomen. Die drums en bass zijn zo vreselijk lekker! Het schijnt dat de Roses dit nummer nooit meer gespeeld hebben nadat de originele drummer de band verlaten had. Mooi, die muzikale romantiek!

The Stone Roses – Fools Gold @ Youtube.com

Fools Gold opnemen in een best songs ever lijstje is eigenlijk een no brainer. En toch wordt dit pareltje nogal eens over het hoofd gezien. Wel, nu niet meer!

Best ever #1: The Cure – A Forest

wouter — Sat, 21 Feb 2009 04:11:45 +0000

Het moge inmiddels bekend zijn dat ik eigenlijk alles wel leuk vind. Qua muziek dan. Ik luister met veel smaak naar wat de DJs van 3FM me voorschotelen. Soms is dat Katy Perry, soms is dat De Staat, en soms is het Pink. En heel soms, al ik genoeg mijn best doe, is het Weezer. Maar een top 10 allertijden, dat is nieuw voor me. Gelukkig zijn er genoeg kandidaten…

The Cure dus

Maar uiteindelijk valt één ieder terug op wat voor hem of haar belangrijk is. Voor mij is dat The Cure. Die band achtervolgt me al bijna twintig jaar. Mijn lieve zus begon ermee en ik heb het zonder morren overgenomen. Ik kan me nog bijna minuut tot minuut herinneren dat ik voor het eerst A Forest hoorde. Vanaf dat moment was het eigenlijk wel klaar. Zou er ooit een band, een nummer komen dat beter is dat The Cure’s A Forest?

The Cure – A Forest @ Youtube

Voorlopig denk ik dat dat nog niet gelukt is. A Forest is zo briljant, zo intens, zo naar, dat geen enkele band het überhaupt aandurft om eraan te tornen. Er zijn legio bands die leuke liedjes uitpoepen maar een Forest zal het nooit worden. En vergeet niet, mijn new-born favo DJ draait ‘m wel eens!

The Cure vs. The Killers: Kiss Me, Jenny, you're a friend of mine!