Hoe dan ook, de voorbereidingen zijn natuurlijk in volle gang. De vliegtickets zijn geboekt, het hotel is gereserveerd en de perskaarten liggen klaar. Verder probeer ik Siegfried ervan te weerhouden teveel National Geographic te kijken. Hij heeft iets met vliegen en wil zich nogal eens opwinden over Air Crash Investigation. Ik ken meer mensen die dat doen. Volgens mij is dat programma als een pijnlijke kies: je wilt er eigenlijk vanaf blijven maar toch zoek je die hemeltergend storende plek telkenmale op.

SMX, meet my new Vista!

Ik doe eigenlijk hetzelfde. Ik besloot deze week dat mijn laptop aan een nieuwe Windows Vista toe was. Toegegeven, ik ben in het verleden een behoorlijk stevig pleitbezorger geweest voor Windows XP op een Dell Inspiron 1525 in plaats van dat vervloekte Windows Vista. Maar de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik al een tijdje weer aan de Vista ben. Iets met betere Wifi ondersteuning.

Guilty Pleasures

Samengevat spreken we van een onvervalste Guilty Pleasure: wat die zere kies is voor een notoire tandartsbezoeker, wat een intercontinentale vlucht is voor een hypochondrische, zwartkijkende (is dat een pleonasme?) National Geographic Channel adept is het installeren van Windows, in welke vorm dan ook, voor mij. Ik twitterde vanavond al hoe snel het kan gaan. Maar dan begint de ellende. Eerst vertrouw je Microsoft je volledige toewijding toe door alle voor jouw Windowsversie beschikbare updates te installeren (minstens een uur!). Dan zoek je heel het internet af naar geschikte video- en audiodrivers. Vervolgens begint je pas echt met het customizen. Total Commander, Winamp, Notepad++, the list goes on and on and on…

Fasen in Windows-installaties

Voor de meeschrijvers onder ons, ik zit in fase vier. Ik sta op het punt mijn trouwe Inspiron opnieuw op te starten zodat alle updates, zowel onzichtbaar als erg in-your-face, correct geinitialiseerd kunnen worden. Op deze momenten verlang ik wel naar de serene rust die Applegebruikers over zich hebben. Ik krijg immer te horen dat een update van hun OS het welbekende fluitje van een cent is, een breeze die de bomen van Central Park lichtjes likt alvorens in no-time een kant en klaar werkstation af te leveren. Tja, dat is zó niet-Windows…

Windows en pleasure?

Misschien is dát wel de pleasure part in het installeren van Windows: je bent je vreselijk bewust van de moeite die je erin stopt zodat het systeem exact doet wat je wilt, zodat je alle gewenste tools voorhanden hebt. Maar eigenlijk ben ik inmiddels te oud voor al die opwinding. Eigenlijk zou ik het liefst een laptop hebben met een Microsoft OS die na een klein half uur precies doet wat ik ervan verwacht. Zonder daar zelf een volledig geslipstreamde Vista installatie CD voor te hoeven maken.

Bourgondisch Windows installeren op een Inspiron

Voor nu laaf ik me aan een fijn glas Umbrische Chardonnay in combinatie met een cheapskate cognac van Duitse Makelij (en nee, dan mág het wat mij betreft geen cognac meer heten) een stimulerende Dunhill en Wintersun‘s Death And The Healing op m’n HTC Diamond, alvorens ik mijn Dell opnieuw de sporen geef om alsjeblieft maar zonder morren opnieuw op te starten.

Trouwens, ik zit over ruim een week in New York, wat heb ik te klagen?

Related posts:

1. Mijn nieuwe Dell Inspiron 1525
2. Ah, New York! Een overview van een week SMX East en The Big Apple

Wát een fijn apparaat! Wát een sjieke laptop! Het beeldscherm is werkelijk fantastisch! Kneitertje scherp, met die ongrijpbare Dell TrueLife™ technologie. Als het scherm zwart is dan lijkt het alsof je in een spiegel aan het staren bent, maar zodra de vertrouwde Windows omgeving gestart is… om je vingers bij af te likken! Zo crisp and clear! Heerlijk!

Ik zie er nu alweer tegenop om me achter mijn Samsung SyncMaster 940BN te moeten zetten, en vervolgens teleurgesteld te moeten vaststellen dat dat dure scherm toch niet zo fraai aanschouwbaar is als deze.

En dan de andere interials. De Intel® T5450 Core™2 Duo snort er bijkans geruisloos lustig op los. Tweemaal 1.66 Ghz, mobiel!, wie had dat drie jaar geleden kunnen bevroeden? Ik heb die fooking Vista (verderop meer) op de “don’t-slow-me-down” klassieke Windows settings gezet. Samen met de 2048 MB (daar kun je een heel besturingssysteem in laden!!!) verzorgt deze processor ruim voldoende kracht om alles wat ik wil tijdig en zonder morren klaar te stomen.

De grafische chip? Mwah, die schijn wat zwak te zijn, een eenvoudige Intel X3100. Maar laten we wel wezen, ik ben niet van plan om op een laptop (1280×800) poeierzware games te spelen. Dus ik heb het vertrouwen dat ik me met deze grafische oplossing prima zal redden.

En de rest? Ach, nothing to get hung about. 160Gb SATA, een 8x DVD rewrite ding, bluetooth, GEEN webcam (met opzet), een lekker kleurtje, en Vista. Oh ja, Vista…

Meine Güte, Windows Vista! Wat een hel is dat zeg!
Ik had vanmiddag tegen kwart voor twee een dame van UPS voor de deur met de doos waarin this baby zat. Om tien voor twee moest ik al voor de eerste keer toestemming geven om de Windows Verkenner te starten (“Weet U zeker dat U dit programma wilt starten?”). Nu gebruik ik uiteraard Total Commander voor mijn welverdiende bestandsbeheer, maar toch.

De bemoeizucht van Vista kwam me al na vijf minuten de strot uit! “Wilt U dit programma uitvoeren?”, “Weet U zeker dat U de Firewall wilt uitschakelen?” Driewerf JA! Anders had ik het niet gedaan. Helaas komt Vista niet met een 1337-stand…

Enfin, vervolgens wilde ik mijn draadloze netwerk op. Mijn eigen draadoze netwerk. Naam? Check. WPA-PSK code? Check. Invoeren? Check. Werkt het? Nuh-uh! Darn! Hetzelfde probleem had een vriendin toen ze haar Vista-driven Acer op dit netwerk wilde inpluggen. Kennelijk snapt Vista het principe van een beveiligde WPA-PSK sleutel niet.

Ik was in alle staten. Een laptop koop je omdat je dan overal in huis kunt genieten draadloze connectiviteit. Ik weigerde om er een netwerkkabel in te drukken. En dus besloot ik in al mijn wijsheid dat ik gewoon Windows XP erop wilde. Maar ja, dat ging mis. XP herkende de harde schijf niet. “Ligt vast aan Vista”, besloot ik wijselijk. Dus moest die hele partitie eraf. En aangezien dit mirakelse apparaat geen floppy drive heeft, vond ik dat een Ubuntu live CD dat wel voor mij kon oplossen.

Booten, de Partition Manager opdracht geven om de Vista partitie te killen en klaar. Neen dus. XP vond überhaupt geen schijf. SATA, I should’ve known better… Dus toen kon ik de Dell rescue disk gebruiken om opnieuw dat verfoeide Vista te installeren. En uiteraard moest ik ineens alle grafische drivers ook weer installeren.

Welnu, ik typ dit in Vista, in een geheel op mijn oude XP installatie gelijkende omgeving. Geen fratsen, dat schijnt te schelen. Het voelt alsof ik in XP aan het werk ben. Mijn Firefox doet precies wat ik verwacht, de shortcuts werken. Misschien is Vista nog helemaal zo erg niet. Ik geef het een kans (duh! Ik heb geen keus!). Wellicht mik ik er op den duur nog een Ubuntu installatie bij op, wie weet. Maar voorlopig ga ik me wel redden met dit wanproduct van Microsoft, straight from Seattle.

Je moest een weten hoe fijn dit bordje tikt. De toetsaanslag is zo fijn, zo gemoedelijk. Elke bedoelde aanraking levert de juiste letter op. Ik zeg Adieu! tegen tikfouten, dat gaat me met dit mirakelse appaaat niet meer gebeuren!

Specificaties

Ik heb met Astra32 de specificaties van de Inspiron 1525 gelift (met dank aan de tip van Bart). ‘t Is wel een demo versie maar met een beetje knippen en plakken in Photoshop heb ik dit er van gemaakt.

Related posts:

1. Guilty pleasures, New York, SMX en Windows Vista
2. Hoe maak je een Dell Inspiron 1525 ventilator schoon?