Jawel, 2009 loopt op z’n einde en dus komen de grote festivals reeds met sluiertips van namen die ze alvast hebben weten te strikken voor het program van 2010. Roskilde Festival is daarop geen uitzondering. Editie 2010 zal niet alleen goedkoper zijn dan voorgaande jaren (slechts EUR 225) maar heeft nu al een handvol heerlijke namen!

De eerste namen voor Roskilde Festival 2010

Inmiddels kunnen we de volgende much anticipated bands alvast bijschrijven:

• NOFX
• Muse
• Pavement
• Temper Trap
• Motörhead
• Them Crooked Vultures
• Robyn
• Prodigy
• Gorillaz
• Prince

Pavement? Bestaan die dan nog? Jazeker, en het zal voor het eerst in mijn reeds 15 jaren fan-schap zijn dat ik ze live zie! Datzelfde geldt overigens ook voor NOFX, dat loopt toch ook al zo’n 15 jaar, sinds hun geniale Punk in Drublic van 1994. Beide komen niet voor niets voor op mijn Beste platen van de jaren 90 lijst. Ziet er goed uit dus!

Ha! Temper Trap! Onze Australische vrienden komen ook langs op Roskilde 2010! In Nederland groot gemaakt door 3FM (Coen en Sander dacht ik). Wat we er behalve hun megahit Sweet Disposition van gaan maken kan ik nog niet zeggen maar het wordt vast leuk!

Them Crooked Vultures

Vorig jaar waren ze een grote hit op Lowlands en dit jaar doen ze dan ook Roskilde Festival aan: Them Crooked Vultures. Deze supergroup mer Foo Fighter Dave Grohl, Queen Of The Stone Age Josh Homme en Led Zeppelin’s John Paul Jones heeft vorig jaar menig festival onveilig gemaakt. Ik moet zeggen dat ik redelijk jaloers was op Lowlandsgangers vorig jaar en alleen al daarom kan ik deze band alleen maar toejuichen.

En oh ja, ook Motörhead is dit jaar van de partij. Ik heb helemaal niets met deze mannen maar vooruit, het is best aardig om Ace of Spades live mee te maken. En zojuist lees ik dat ook Robyn er weer is. Aardig, maar laat de organisatie haar in godsnaam niet weer in Cosmopol zetten, die tent is met een capaciteit van 6000 echt te klein gebleken voor deze dame.

“Sweet Disposition” van Temper Trap op Youtube

Meer nieuws volgt.
Check de voorlopig complete line-up op de officiële site.

Related posts:

1. Roskilde Festival 2009 bands update
2. Roskilde Festival 2009: zon, strand en fijne muziek
3. Found it on Youtube: Fuck Buttons – Sweet Love For Planet Earth
4. Uyt den ouden doosch: Roskilde 2002
5. Roskilde 2007 (2)

Deze keer: Blink 182 – Aenema of the State.

Punk kick start

Om de boel te kickstarten gooi ik er meteen een toffe band in: Blink 182. Verguisd in hardcore punkland, te grof voor mainstream popland en daardoor perfect voor deze reeks. In hometown Amerika zijn deze jongens mateloos populair! Daar houden ze wel van een stevige pot gitaren. In Nederland werkt het iets anders. Blink 182 is punky à la NOFX maar tegelijk ook weer corny zoals Green Day dat was in de jaren negentig. Okay, die hebben het inmiddels wel gemaakt.

Blink 182: Poep, pies en sex

Blink 182 is niet vies van poep-, plas en sexgrapjes. Vooral de plaat Dude Ranch staat er vol mee. Aenema of the State is wat voorzichtiger, en muzikaal een enorme verbetering! Zelfs #3FM draait nog regelmatig What’s My Age Again?, wat toch echt een nog grotere hit had kunnen zijn (dan denk ik aan Green Day’s oevre).

Mijn favorieten? Sowieso What’s My Age Again?, maar vooral ook Adam’s Song, All The Small Things en de intro van Don’t Leave Me. Die is tijdloos! Voor de verrijking van deze post geef ik je de video van Adam’s Song, straight of of Youtube.

Blink 182 – Adam’s Song

Suggesties worden gewaardeerd maar niet per se opgevolgd, .

No related posts.

De waarheid achter Lady Gaga

Mijn vriendin wist me te vertellen dat het concert van Lady Gaga in de Melkweg niet datgene was wat ze er van verwacht had. En niet lang nadat ik haar verteld had hoe jammer ik het voor haar vond (ze had er per slot van rekening grof geld voor betaald) dat ze een avond verpest had aan Miss Pokerface (Ma Baker!), kwam diezelfde Lady Gaga ineens met de killer hit single Paparazzi. En deksels! Wat is dit een lekker nummer!

Madonna meets Lady Diana

De trouwe lezer van dit blog weet dat ik niet geef om songteksten. In tegendeel zelfs! Maar dit kon ik niet negeren: de cynische teksten die Lady Gaga de wereld in slingert omtrent celebrities en de manier waarop je je als dusdanig dient te weren tegen opdringerige fotografen vind ik eerlijk gezegd wel treffend. Ik noemde al Madonna en Lady Diana. Wel, mix die twee, maak er een liedje-anno-2009 van en chances are dat je uitkomt op Lady Gaga’s Paparazzi. Het is wachten totdat een paparazzi uitsluitsel geeft of Lady Gaga nou daadwerkelijk een man, vrouw, of beiden is…

Lady Gaga – Paparazzi

Madonna – Material Girl

En hier ging het mis, denk ik. Popidool Madonna heeft de lat vrij hoog gelegd. Lady Gaga doet er met Paparazzi een schepje bovenop maar de boodschap blijft mijns inziens hetzelfde.

No related posts.

Maar goed, Roskilde Festival, Denemarken dus. Denk Lowlands maar dan een keer zo groot (110.000 bezoekers) en zonder al die vervelende Nederlanders. Wat je ervoor terug krijgt zijn hordes continu beschonken Scandinaviërs, maar die zijn tof! En de line up is traditioneel ook behoorlijk okay! Wat dacht je hiervan:

De sfeer op Roskilde Festival

Oasis, Coldplay, Pet Shop Boys, Faith No More en Slipknot! Naast alle toffe acts belooft Roskilde Festival elk jaar weer een fantastische atmosfeer, zowel op het campingterrein als rond de acht (8) podia. Het is vrij eenvoudig contact leggen met Niklassen, Maede’s, Kaspers en Brigitta’s. En hoewel het vervelend is dat je telkens moet uitleggen dat niet elke Nederlander standaard een zak wiet op zak heeft zijn de gesprekken vaak heel plezant.

Warm up

Roskilde Festival heeft de goede gewoonte om op de zondagochtend, voordat het festival donderdags daadwerkelijk losbarst, het campingterrein alvast open te gooien. Dit biedt je de kans om vijf dagen vóór de concerten alvast wat te acclimatiseren. Dit jaar ging dat niet helemaal goed, aangezien de hekken al op zaterdagavond platgegooid waren. Gevolg was dat we op maandagochtend rond half negen al scherp moesten zoeken naar een geschikte plek. Niet helemaal jofel, maar ja, wat doe je eraan. Overigens kun je “warm up” voor 2009 heel letterlijk nemen want deksels, wat was het warm! De heetste editie van Roskilde Festival in 33 jaar naar het schijnt! Ach, dat is altijd nog beter dan de natste ooit, de regeneditie van 2007.

De muziek

Maar uiteindelijk draait het natuurlijk om de muziek. En dat was weer prima in orde in 2009! We hebben een behoorlijke mix kunnen maken van vertrouwde namen, opkomend talent en door ons nog niet ontdekte juweeltjes. Dit waren de meest opvallende namen:

Donderdag 2 juli

• Social Distortion (**)
  Naar verluidt de grote inspiratiebron voor de meeste Californische punkrock bands, zoals NOFX en Pennywise. Mij vielen ze lichtelijk tegen, het was nogal rommelig, echt opgewonden werd ik er niet van.
• Volbeat (****)
  Al jaren vaste prik op Roskilde, dit Deense Elvis-meets-Johhny-Cash-played-by-Metallica metalgezelschap. Heerlijk hard en toch vriendelijk. Succes gegarandeerd!
• The Gaslight Anthem (****)
  Ik kende ze niet. Gelukkig hebben we de plaat The ’59 Sound helemaal grijsgedraaid tijdens de warm up. Fijne rock met een twist.
• Kanye West (*)
  Alweer een rappert op Orange. Ik ken nauwelijks iets van de beste man en ik wil dat na het zien van ongeveer 20 minuten van zijn optreden graag zo houden. Slechte reviews van de kenners ook.
• Trentemoller (***)
  Nogmaals Deensche Trotsch. En terecht! Fijne electro/techno/minimal plaatjesdraaier, die Deen! Hoewel hij ook wel eens van de knoppen af mag blijven en de muziek het werk mag laten doen.

Vrijdag 3 juli

• Faith No More (***)
  Behoorlijk strakke set van deze veertigers, met een aardige cover van Lady Gaga’s Pokerface!
• Nick Cave & The Bad Seeds (-)
  Pfff. Kan die man niet gewoon stoppen met touren?
• Down (**)
  Harde metalrock supergroup rond Pantera’s Phil Anselmo. Op plaat klinkt
  het heerlijk, live in de Arena is het toch echt te hard, zeker zonder oordoppen!
• The Mars Volta (*)
  Veel van verwacht maar het kwam absoluut niet uit de verf in de Arena. De lage tonen ontbraken volledig en ze konden hun ritme maar niet vinden. Jammer.
• Oasis (*****)
  Nóg beter dan verwacht! Waanzinnig goed optreden van de enfants terribles Gallagher uit Liverpool! Met een heerlijke sfeer onder de 50.000+ rond Orange. Beste concert van Roskilde 2009!
• La Coka Nostra (***)
  Gangsta rap zoals het hoort, zegt het program. Met leden van onder andere House Of Pain bleek dit gezelschap behoorlijk te kunnen knallen! Niet voor tere zieltjes.
• Nine Inch Nails (****)
  Door velen gezien als de beste act van ’09. En ja, het was behoorlijk goed! Trent Reznor liet zien waarom NIN’s industrial nog steeds op grote hoogten staat!
• Röyksopp (**)
  Aardige clubshow met een gastoptreden van Robyn en het onwaarschijnlijk catchy Eple. Maar man, wat was het druk rond de Arena!

Zaterdag 4 juli

• Elbow (***)
  Heerlijk, als je als band een meezinger als Grounds For Divorce hebt! Dat vindt het publiek leuk! Staartje meegepikt en het was best okay! Wel vond ik zanger Guy Garvey lichtelijk voorgangerstrekjes vertonen.
• Lil Wayne Gogol Bordello (**)
  Lil Wayne was van de trap gevallen of zoekgeraakt tussen de koffers op Kopenhagen International Airport, whatever. We kregen er Gogol Bordello voor terug. Leuke en opzwepende zigeunerpunk uit Amerika, maar een half uur is mij echt te lang.
• Lily Allen (***)
  Heel aardige liveshow van deze zangeres die geen blad voor de mond neemt. En haar grote hits werden uiteraard luidkeels meegezongen!
• Slipknot (**)
  Ach, het ziet er leuk uit op het podium. Maar muzikaal is het toch niet helemaal briljant. Een kwartiertje is voldoende.
• Deichkind (****)
  De Duitse Jeugd van Tegenwoordig! Maar dan met kekke outfits en gigantische inflatables op het podium! Bijzonder meeslepend en energiek, dit Hamburgse hip-hop gezelschap!
• Pet Shop Boys (**)
  Tja, een alarm was wel handig geweest. De tweede keer voor mij op Roskilde festival en wederom lichtelijk teleurstellend. Leuke hitjes maar ik miste de passie.
• Deadmau5 (****1/2)
  Superstrakke techno van de Canadees met de Grote Oren! Een fijn uurtje stuiteren in Cosmopol, op een vrij laat tijdstip. Eye-opener van het jaar.

Zondag 5 juli

• Eagles of Death Metal (*)
  Wie?
• White Lies (**)
  Leuke show op een veel te vol Odeon. Dat deed Interpol in het verleden toch beter
• Madness (**)
  Jongens, het is nu echt leuk geweest. Dan kun je zoveel toffe hits hebben en die nog aardig live kunnen spelen, enough is enough. Dus, nooit meer doen!
• Yeah Yeah Yeahs (*)
  Waarom zit er geen lijn in de muziek van dit hippe trio New Yorkers? Klinkt echt niet helemaal jofel. Dit hebben we eerder en veel beter gehoord van Blonde Redhead!
• Coldplay (****)
  Zo, dat is niet gek! Goed georkestreerde show met een fraaie tribute aan Michael Jackson: Billy Jean akoestisch, midden tussen het publiek! Qua show het beste, maar het is helaas niet helemaal mijn ding. Toch, chapeau!

Naschrift

Ik vermoed dat we er volgend jaar weer zullen zijn. Na negen keer begint zo’n evenement toch een beetje een jaarlijks terugkerend ritueel te worden. Maar wellicht gaan we nog een stapje hoger. Glastonbury misschien?

Extra’s

Bekijk mijn Roskilde Festival 2009 Photos.
De officiële Roskilde Festival site (Engels)

Related posts:

1. Roskilde Festival 2009 bands update
2. Roskilde Festival 2010 bands: De eerste namen zijn binnen!
3. Uyt den ouden doosch: Roskilde 2002
4. Roskilde 2007 (2)
5. Roskilde 2008: Radiohead

Duran Duran: Meer dan The Reflex

In de jaren tachtig, toen ik bezig was om te beginnen met zwaar te puberen, had je muzikaal gezien een aantal usual suspects. Madonna, Michael Jackson, je kent ze wel. En dan was daar Duran Duran. Altijd een beetje een vreemde eend in de bijt, altijd wat anders dan de gevestigde orde. En met nummers als Wild Boys, met die angstaanjagende videoclip erbij, bewezen ze dat ze wel degelijk tot het establishment behoren.

Duran Duran – Beter laat dan nooit

Duran Duran had met View To A Kill natuurlijk een waanzinnige kans om een nóg groter publiek te bereiken. De ganse James Bond minnende wereldbevolking kon niet meer om Simon Le Bon en consorten heen. De integratie van het plot van de film met het nummer was welhaast perfect gevonden! En toch duurde het tot Ordinary World dat ik voor de spreekwoordelijke bijl ging. We spreken inmiddels over 1993.

Duran Duran – Ordinary World

Ordinary World kwam me afgelopen weken nog eens keihard om de oren vliegen tijdens mijn meest recente vakantie in de Verenigde Staten. Terwijl we door Napa Valley reden met een toffe Saab 900 Convertible hoorde ik het nummer voorbij komen (dat was natuurlijk geen verrassing, aangezien het mijn iPod was die aan de radio hing, en het Duran Duran’s The Greatest Hits was op de playlist). Terwijl ik langzaam wegdommelde op de achterbank hoorde ik deze zoete klanken als soundtrack voor dat magische moment. Vandaar, beste lezer, dat Duran Duran’s Ordinary World deze plek in mijn Best Ever lijst inneemt.

(Just press play, hij doet het echt!)

No related posts.

Daydream Nation to the rescue

Daydream Nation kent een aantal hoogtepunten, zowel muzikaal als naamgevend. Om met de tweede te beginnen, het vijfde nummer van Daydream Nation gaf de naam aan het reeds ter ziele gegane maar nog steeds zwaar heersende Canadese trio Eric’s Trip. Potverdikke, wat missen we die band! En muzikaal, het ultieme hoogtepunt is natuurlijk de plaatopener, Teenage Riot! Wat een heerlijk rocknummer is dat! Een fantastische riff, een heerlijke U2-achtige zuiverheid en de ideale lengte voor een popsong (onderstaande video is korter dan de plaatversie). Alleen die titel. Daar zijn de meningen over verdeeld:

Teen Age Riot vs Teenage Riot, Google style!

Google zegt “Teenage Riot”, de hoes zegt “Teen Age Riot”. Vecht het maar uit, het is geen SEO for crying out loud! (oh, wacht…)

Sonic Youth – Teen Age Riot

Sonic Youth – Teen Age Riot – MyVideo

No related posts.

Van twee tot en met vijf juli gaan we weer los in het Deense muzikale hinterland. Roskilde Festival belooft in 2009 heel aardig te worden. Was het vorig jaar wellicht niet briljant, deze editie mag je waarschijnlijk niet missen! Ondanks dat nog niet alle namen bekend zijn staat er al heel wat smakelijks op het program. Onderstaande selectie valt mij het meest op:

Roskilde Festival 2009 line-up

We pakken de uitschieters van de bandlijst voor dit jaar er even bij (inclusief verwachte tofheid):

• Amon Amarth (s) *** De kapper moet nog maar even wachten
• Cancer Bats (can) ** Lukt het ze ook live?
• Coldplay (uk) **** Deksels!
• Down (us) *** Can I get a “hell yeah” y’all?
• Fleet Foxes ** Er is een collega die jaloers wordt
• Madness **** Ja, die ja. Nightboat to Orange Stage
• Nine Inch Nails **** Zo dan! Fijne verrassing zeg!
• Oasis ****⁽*⁾ Eindelijk dan toch!
• Slipknot ** Kekke show, me dunkt
• Volbeat **** En daar zijn ze weer!

De complete line-up van Roskilde 2009, voor zover bekend, vind je hier.

Related posts:

1. Roskilde Festival 2009: zon, strand en fijne muziek
2. Roskilde Festival 2010 bands: De eerste namen zijn binnen!
3. Uyt den ouden doosch: Roskilde 2002
4. Roskilde 2007 (2)
5. Roskilde 2008: Radiohead

The Cure dus

Maar uiteindelijk valt één ieder terug op wat voor hem of haar belangrijk is. Voor mij is dat The Cure. Die band achtervolgt me al bijna twintig jaar. Mijn lieve zus begon ermee en ik heb het zonder morren overgenomen. Ik kan me nog bijna minuut tot minuut herinneren dat ik voor het eerst A Forest hoorde. Vanaf dat moment was het eigenlijk wel klaar. Zou er ooit een band, een nummer komen dat beter is dat The Cure’s A Forest?

The Cure – A Forest @ Youtube

Voorlopig denk ik dat dat nog niet gelukt is. A Forest is zo briljant, zo intens, zo naar, dat geen enkele band het überhaupt aandurft om eraan te tornen. Er zijn legio bands die leuke liedjes uitpoepen maar een Forest zal het nooit worden. En vergeet niet, mijn new-born favo DJ draait ‘m wel eens!

Related posts:

1. The Cure vs. The Killers: Kiss Me, Jenny, you're a friend of mine!

Global Metal – De politieke boodschap

Het belangrijkste verschil met A Headbangers’ Journey is de soms wat zwaar aangezette politieke boodschap die Sam Dunn laat doorsijpelen in Global Metal. Aan het woord komen Indonesische metalheads die vertellen over hoe het was toen Soeharto aftrad en de boel in de fik vloog tijdens een Metallica concert, Israelisch langharig tuig dat vertelt over hoe de drie Grote Godsdiensten verzameld zijn in Jerusalem en welk effect dat heeft op de mentaliteit en een Amerikaans-Chinese headbanger die verhaalt over de censuur in “zijn” land.

Global Metal vs. A Headbanger’s Journey

Ik vind Sam Dunn’s tweede poging tot een metal documentaire minder spannend en overtuigend dan zijn eerste. Waar Journey meer in de metal scene ging en uitlegde hoe de verschillende stromingen ontstaan zijn gaat Global Metal op de politieke tour: wat heeft metal betekend voor deze arme landen? En daarom valt deze documentaire me enigszins tegen. Niettemin is het een aardige manier om de zaterdagavond door te komen, ook al lijkt Google Video me een aantal minuten footage te onthouden…

Sam Dunn’s Global Metal

Related posts:

1. Metal: A Headbanger’s Journey

Pink Floyd: de definitie van moderne rock?

En ondanks dat deze documentaire van Chris Rodley wel wat steken laat vallen, biedt het een mooi inkijkje in de twisten die speelden (en kennelijk nog steeds spelen) bij de heren van Pink Floyd: Syd Barrett, Roger Waters, Nick Mason, Rick Wright en David Gilmour. De uitzending gloreert als de vier overgebleven leden van Pink Floyd (Syd Barrett was reeds gestorven, toetsenist Rick Wright liet het leven na een oneerlijke strijd tegen kanker vlak na de opnames van deze documentaire) tezamen optreden voor een uitzinnig Hyde Park te London, ten bate van Bob Geldof’s Live8, in juli 2005.

Pink Floyd: No More Excuses

Ik had na het zien van deze documentaire ernstig zin om Pink Floyd Live At Pompeii te gaan kijken. Ten eerste omdat Pink Floyd één van mijn favoriete bands is, dat helpt. Ten tweede ben ik altijd al erg onder de indruk geweest van langdurige, tot in het extreme doorgevoerde, lang uitgesponnen epische nummers. Dan zit je bij Pink Floyd wel goed! En ten derde wilde ik de nostalgische honger stillen die mij doorgaans kwelt als ik dergelijke fraaie composities te horen krijg. Het lijkt wel Mogwai! Vandaag in dit theater, Found it on Youtube, A Saucerful of Secrets van Pink Floyd, live in Pompeii, 1971!

Pink Floyd – Saucerful Of Secrets

Related posts:

1. Best ever #3: Pink Floyd – Echoes
2. Mogwai live @ Oosterpoort Groningen, November 1 2008
3. Found it on Youtube: The Horrorist – One Night In New York City (Chris Liebing Remix)
4. Found it on Youtube: Koop – Come To Me
5. Found it on Youtube: Fuck Buttons – Sweet Love For Planet Earth