Roskilde Festival 2010 bands: De eerste namen zijn binnen!
*** UPDATE 22 FEBRUARI ***
Jawel, 2009 loopt op z’n einde en dus komen de grote festivals reeds met sluiertips van namen die ze alvast hebben weten te strikken voor het program van 2010. Roskilde Festival is daarop geen uitzondering. Editie 2010 zal niet alleen goedkoper zijn dan voorgaande jaren (slechts EUR 225) maar heeft nu al een handvol heerlijke namen!
Unsung Heroes: Blink 182 – Aenema of the State
Een nieuwe reeks, een nieuw geluid. Zo zou de intro van deze post kunnen klinken. En daarom klinkt -ie ook zo. Deze reeks, Unsung Heroes, handelt om bands die ooit (in de breedste zin van het woord) iets geniaals hebben gedaan. Dat kan een plaat zijn maar ook gewoon een nummer. Iets briljants, iets dat anno 2009 nog steeds werkt.
Deze keer: Blink 182 – Aenema of the State.
WTF? Ik haat dit! Waarom is dit leuk? Lady Gaga – Paparazzi
Ik snap het niet. Ik heb he-le-maal niets met welke Lady dan ook. Wat? Ik vond Madonna zelfs storend. Want daar moet ik aan denken als ik Lady Gaga’s huidige hit Paparazzi hoor: Paparazzi klinkt een klein beetje als Madonna’s Material Girl maar ziet er clip-technisch voor maar liefst driekwart uit als Madonna’s Material Girl! Denk Madonna, leuk dat op met een vleugje Lady Diana en je hebt Lady Gaga’s Paparazzi.
Roskilde Festival 2009: zon, strand en fijne muziek
Elk jaar ondernemen we eind juni de reis naar het Verre Noorden. Nou ja, verre noorden, Roskilde is slechts dik 700 kilometer van Groningen (via het vasteland mind you). Maar toch, het voelt als het Verre Noorden. En je verstaat er ook nog eens niemand; dat Deens, Zweeds en Noors is voor het ongetrainde oor namelijk best lastig te volgen.
Maar goed, Roskilde Festival, Denemarken dus. Denk Lowlands maar dan een keer zo groot (110.000 bezoekers) en zonder al die vervelende Nederlanders. Wat je ervoor terug krijgt zijn hordes continu beschonken Scandinaviërs, maar die zijn tof! En de line up is traditioneel ook behoorlijk okay! Wat dacht je hiervan:
Best Ever #7: Duran Duran – Ordinary World
Als ik eerlijk ben heb ik nooit veel gehad met Duran Duran. Deze band heeft in de jaren tachtig de ene na de andere hitsingle geproduceerd, maar toch ben ik er indertijd nooit voor gevallen. Sure, ik snapte het wel. The Reflex is een absolute klassieker. En Girls On Film kent iedereen ook wel. En zo zijn er meer. Maar vooral toen, in mijn vroege puberjaren, ben ik er nooit echt voor gevallen. Dat veranderde pas begin jaren negentig…
Best ever #4: Sonic Youth – Teenage Riot
Deze week steken we voor de Best Ever reeks de oceaan over en belanden we in het New York van eind jaren tachtig. Punk was dood, Britpop 1.0 zat nog in de luiers en Seattle was een nietszeggende stad in de noordwestelijke periferie van de Verenigde Staten. We hebben het over de post- tijd. Post-rock, post-punk, dat soort termen. En in dat allegaartje van bands bevond zich ook Sonic Youth. Dit uiterst getalenteerde en compromisloze gezelschap was al enkele jaren bezig met de wonderlijkste muzikale uitspattingen. En rond 1988 kwamen ze met een contemporain meesterwerkje:
Roskilde Festival 2009 bands update
** update 11 maart: Volbeat confirmed! **
Van twee tot en met vijf juli gaan we weer los in het Deense muzikale hinterland. Roskilde Festival belooft in 2009 heel aardig te worden. Was het vorig jaar wellicht niet briljant, deze editie mag je waarschijnlijk niet missen! Ondanks dat nog niet alle namen bekend zijn staat er al heel wat smakelijks op het program. Onderstaande selectie valt mij het meest op:
Best ever #1: The Cure – A Forest
Het moge inmiddels bekend zijn dat ik eigenlijk alles wel leuk vind. Qua muziek dan. Ik luister met veel smaak naar wat de DJs van 3FM me voorschotelen. Soms is dat Katy Perry, soms is dat De Staat, en soms is het Pink. En heel soms, al ik genoeg mijn best doe, is het Weezer. Maar een top 10 allertijden, dat is nieuw voor me. Gelukkig zijn er genoeg kandidaten…
Global Metal – A Headbanger's Journey part two
Bijna een jaar geleden schreef ik over een metal documentaire die ik zag, A Headbanger’s Journey van de Canadese filmer Sam Dunn. Ik was behoorlijk onder de indruk. Die documentaire laat zien hoe metal door de jaren heen geëvolueerd is van een underground muziekstroming tot een, wel, underground muziekstroming die af en toe boven komt drijven. Sam Dunn heeft recentelijk een follow up gemaakt, waarin hij de wereld afreist om te zien hoe metal in onder andere Brazilië, Japan, India, en China leeft: Global Metal.
Found it on Youtube: Pink Floyd – Saucerful of Secrets (Live @ Pompeii, 1971)
Gisteren zag ik op Nederland 3 een heerlijke Pink Floyd documentaire, Pink Floyd – Wie is Pink?. Deze documentaire beschrijft hoe de Britse band Pink Floyd door de jaren heen geëvolueerd is tot het rock-instituut dat we vandaag de dag kennen. Alle platen komen langs, van The Piper at the Gates of Dawn, via Dark Side Of The Moon tot The Division Bell.
