Wouter Kiel » found it on youtube

NOFX live @ Lowlands Festival 2010

wouter — Wed, 10 Aug 2011 18:17:24 +0000

NOFX, altijd een lekker tussendoortje, zeker op zo’n regenachtige zomeravond. En meteen een teken dat de line up van Lowlands dit jaar niet heel spectaculair is. Want waar is de NOFX van dit jaar? Om die middelmatigheid goed te maken check je natuurlijk de volledige ruim 56 minuten pure punkpret van Lowlands Festival 2010. En dat roodharige joch van 13 op de eerste rij? Priceless!

NOFX live at Lowlands 2010

Setlist NOFX lowlands 2010

Wat spelen ze? Nou, dit:

Dinosaurs Will Die
Perfect Government
Murder the Government
Can’t Get the Stink Out
Mattersville
Leave It Alone
Eat the Meek
We Called It America
My Orphan Year
Fuck the Kids
Seeing Double at the Triple Rock
Leaving Jesusland
Linoleum
I’m Telling Tim
Franco Un-American
Radio
Creeping Out Sara
Falling in Love
Kill All The White Man

Unsung Heroes: Blink 182 – Aenema of the State

wouter — Fri, 27 Nov 2009 22:47:53 +0000

Een nieuwe reeks, een nieuw geluid. Zo zou de intro van deze post kunnen klinken. En daarom klinkt -ie ook zo. Deze reeks, Unsung Heroes, handelt om bands die ooit (in de breedste zin van het woord) iets geniaals hebben gedaan. Dat kan een plaat zijn maar ook gewoon een nummer. Iets briljants, iets dat anno 2009 nog steeds werkt.

Deze keer: Blink 182 – Aenema of the State.

Punk kick start

Om de boel te kickstarten gooi ik er meteen een toffe band in: Blink 182. Verguisd in hardcore punkland, te grof voor mainstream popland en daardoor perfect voor deze reeks. In hometown Amerika zijn deze jongens mateloos populair! Daar houden ze wel van een stevige pot gitaren. In Nederland werkt het iets anders. Blink 182 is punky à la NOFX maar tegelijk ook weer corny zoals Green Day dat was in de jaren negentig. Okay, die hebben het inmiddels wel gemaakt.

Blink 182: Poep, pies en sex

Blink 182 is niet vies van poep-, plas en sexgrapjes. Vooral de plaat Dude Ranch staat er vol mee. Aenema of the State is wat voorzichtiger, en muzikaal een enorme verbetering! Zelfs #3FM draait nog regelmatig What’s My Age Again?, wat toch echt een nog grotere hit had kunnen zijn (dan denk ik aan Green Day’s oevre).

Mijn favorieten? Sowieso What’s My Age Again?, maar vooral ook Adam’s Song, All The Small Things en de intro van Don’t Leave Me. Die is tijdloos! Voor de verrijking van deze post geef ik je de video van Adam’s Song, straight of of Youtube.

Blink 182 – Adam’s Song

Suggesties worden gewaardeerd maar niet per se opgevolgd, .

NOFX live @ Lowlands Festival 2010

WTF? Ik haat dit! Waarom is dit leuk? Lady Gaga – Paparazzi

wouter — Sat, 15 Aug 2009 01:20:32 +0000

Ik snap het niet. Ik heb he-le-maal niets met welke Lady dan ook. Wat? Ik vond Madonna zelfs storend. Want daar moet ik aan denken als ik Lady Gaga’s huidige hit Paparazzi hoor: Paparazzi klinkt een klein beetje als Madonna’s Material Girl maar ziet er clip-technisch voor maar liefst driekwart uit als Madonna’s Material Girl! Denk Madonna, leuk dat op met een vleugje Lady Diana en je hebt Lady Gaga’s Paparazzi.

De waarheid achter Lady Gaga

Mijn vriendin wist me te vertellen dat het concert van Lady Gaga in de Melkweg niet datgene was wat ze er van verwacht had. En niet lang nadat ik haar verteld had hoe jammer ik het voor haar vond (ze had er per slot van rekening grof geld voor betaald) dat ze een avond verpest had aan Miss Pokerface (Ma Baker!), kwam diezelfde Lady Gaga ineens met de killer hit single Paparazzi. En deksels! Wat is dit een lekker nummer!

Madonna meets Lady Diana

De trouwe lezer van dit blog weet dat ik niet geef om songteksten. In tegendeel zelfs! Maar dit kon ik niet negeren: de cynische teksten die Lady Gaga de wereld in slingert omtrent celebrities en de manier waarop je je als dusdanig dient te weren tegen opdringerige fotografen vind ik eerlijk gezegd wel treffend. Ik noemde al Madonna en Lady Diana. Wel, mix die twee, maak er een liedje-anno-2009 van en chances are dat je uitkomt op Lady Gaga’s Paparazzi. Het is wachten totdat een paparazzi uitsluitsel geeft of Lady Gaga nou daadwerkelijk een man, vrouw, of beiden is…

Lady Gaga – Paparazzi

Madonna – Material Girl

En hier ging het mis, denk ik. Popidool Madonna heeft de lat vrij hoog gelegd. Lady Gaga doet er met Paparazzi een schepje bovenop maar de boodschap blijft mijns inziens hetzelfde.

No related posts.

Best Ever #8: Green Day – Basket Case

wouter — Fri, 24 Apr 2009 20:59:05 +0000

Als kind van eind jaren tachtig, begin jaren negentig, ben ik natuurlijk besmet met die vuige punkrock die destijds uit California op ons neerdaalde. Hard, een beetje melodieus ook wel, maar vooral doordrenkt met een politieke boodschap, dát waren de nineties voor mij! Het voelt als een hele tijd terug, maar de muziek uit die periode heeft de tand des tijds met verve doorstaan! Vanavond krijgt de vroege moderne punkrock een gezicht! We presenteren:

Greenday – It’s a long view for a basket case

In die tijd, we spreken over 1994 ongeveer, streden Greenday (Green Day?) samen met The Offspring voor de titel Best Punk Song of the nineties! De scherpe lezer ziet de overeenkomsten met de strijd die enkele jaren eerder woedde in Engeland tussen Oasis en Blur. Klopt, dit was minstens zo belangrijk: wie heeft de beste song? In mijn boek heeft Greenday het gewonnen van The Offspring (hun heerlijke “All I Want” daar gelaten). Dookie was in 1994 nét even inventiever, leuker, opbeurender en spannender dan Smash.

Greenday – Basket Case

Dus, ook al had ik liever Longview in de bibliotheek van toffe nummers opgenomen (maar daar waren geen toffe clips van), presenteer ik hier Greenday’s Basket Case!

(Ik snap heel goed dat Greenday en The Offspring eigenlijk de titel “punkrock” niet mogen dragen. Dat is toch echt voorbehouden aan Bad Religion en NOFX, en misschien een beetje aan Pennywise en Lagwagon. Maar toch. Ik plaats deze Best Ever hier vanwege een gevoelskwestie. Greenday bracht het concept naar de massa en wij zijn hun daarom dankbaar. Amen!).

Best Ever #6: New Radicals – You Get What You Give

Best Ever #7: Duran Duran – Ordinary World

wouter — Fri, 17 Apr 2009 23:09:14 +0000

Als ik eerlijk ben heb ik nooit veel gehad met Duran Duran. Deze band heeft in de jaren tachtig de ene na de andere hitsingle geproduceerd, maar toch ben ik er indertijd nooit voor gevallen. Sure, ik snapte het wel. The Reflex is een absolute klassieker. En Girls On Film kent iedereen ook wel. En zo zijn er meer. Maar vooral toen, in mijn vroege puberjaren, ben ik er nooit echt voor gevallen. Dat veranderde pas begin jaren negentig…

Duran Duran: Meer dan The Reflex

In de jaren tachtig, toen ik bezig was om te beginnen met zwaar te puberen, had je muzikaal gezien een aantal usual suspects. Madonna, Michael Jackson, je kent ze wel. En dan was daar Duran Duran. Altijd een beetje een vreemde eend in de bijt, altijd wat anders dan de gevestigde orde. En met nummers als Wild Boys, met die angstaanjagende videoclip erbij, bewezen ze dat ze wel degelijk tot het establishment behoren.

Duran Duran – Beter laat dan nooit

Duran Duran had met View To A Kill natuurlijk een waanzinnige kans om een nóg groter publiek te bereiken. De ganse James Bond minnende wereldbevolking kon niet meer om Simon Le Bon en consorten heen. De integratie van het plot van de film met het nummer was welhaast perfect gevonden! En toch duurde het tot Ordinary World dat ik voor de spreekwoordelijke bijl ging. We spreken inmiddels over 1993.

Duran Duran – Ordinary World

Ordinary World kwam me afgelopen weken nog eens keihard om de oren vliegen tijdens mijn meest recente vakantie in de Verenigde Staten. Terwijl we door Napa Valley reden met een toffe Saab 900 Convertible hoorde ik het nummer voorbij komen (dat was natuurlijk geen verrassing, aangezien het mijn iPod was die aan de radio hing, en het Duran Duran’s The Greatest Hits was op de playlist). Terwijl ik langzaam wegdommelde op de achterbank hoorde ik deze zoete klanken als soundtrack voor dat magische moment. Vandaar, beste lezer, dat Duran Duran’s Ordinary World deze plek in mijn Best Ever lijst inneemt.

(Just press play, hij doet het echt!)

No related posts.

Best Ever #6: New Radicals – You Get What You Give

wouter — Fri, 27 Mar 2009 23:58:36 +0000

Ah, het werd wel eens tijd. Een best ever serie is niet compleet zonder een verplichte One Hit Wonder! En zie daar, 1999 bracht ons de New Radicals! Wat mij betreft de archetypen van de één-song-en-niets-meer stroming, briljant varen op vergane glorie, cashen op een paar piano-aanslagen, wie is Keane eigenlijk? Waar de originaliteit wellicht ver te zoeken was pakte de catchiness ons volledig in! The New Radicals! Hoe kom ik op The New Radicals?

New Radicals @ work

Deze jongens hebben al het goede van The Stone Roses genomen en er een flinke saus late nineties overheen gegoten. Het resultaat is een onweerstaanbaar popnummer waar alles in zit. Kwetsende lyrics (Courtney Love schijnt nogal pissed off geweest te zijn toen bleek dat ze in dezelfde adem genoemd werd als Marilyn Manson. Mijn vraag is dan: Wie zou zich benadeeld moeten voelen?), een onweerstaanbaar begin jaren negentig Britpoppy deuntje en kennelijk de juiste timing (The New Radicals zijn net zo Brits als Weird Al Yankovich).

Collega’s to the rescue!

Dit nummer spookt al sinds eind jaren negentig door mijn hoofd. Nooit heb ik de kennis of moeite genomen om te achterhalen wie verantwoordelijk is voor deze heerlijke one hit wonder. Tot een inmiddels ex-collega me het nieuws bracht: “Dit zijn The New Radicals met You Get What You Give!” Waarom zei die band me niets? Welnu, ze waren niet voor niets een one hit wonder! Hoe dan ook, dit nummer misstaat niet in deze onuitputtelijke lijst van toffe liedjes! You Get What You Give volstaan prima als onderdeel van deze serie! Ik krijg er zelfs een Top Gear Cool Wall gevoel van!

New Radicals – Get What You Give @ Dailymotion.com

No related posts.

Best ever #5: Foo Fighters – Learn To Fly

wouter — Fri, 20 Mar 2009 23:22:40 +0000

Naarmate je zo’n top-zoveel doortrekt voorbij een top-3 wordt het moeilijk. Ondanks dat je een zeer overtuigende nummer 4 neerzet verwacht je van jezelf toch zeker een nummer vijf die alle voorgaande edities wegblaast. Welnu, ik denk niet dat ik nummer vier kan wegblazen. Wel kan ik aangeven, en dat is ook precies mijn bedoeling geweest, wat volgens mij de nummer vijf moet zijn in de reeks van best ever tracks. Vanavond is het de beurt aan de band die niet had bestaan zonder Nirvana, zonder die akelige zelfmoord van Kurt Cobain. Vanavond is het tijd voor:

Foo Fighters – Learn To Fly: Post grunge met een byte

Dave Grohl, de gewezen drummer van Nirvana, had al menigmaal aangegeven dat hij wel in was om af en toe een Nirvana-nummer te schrijven. Kurt wilde er niet aan. De gemiddelde drummer geeft het dan op. Niet Dave Grohl! Hij wilde ooit zijn kans grijpen. En die kans kwam eerder dan hij had voorzien: Kurt maakte er een einde aan, Dave en Krist Novoselic stonden ineens alleen. Waar Krist het nog halfslachtig probeerde ging Dave volledig voor een carriere. Dave hing zijn drumstel aan de wilgen en begon zelf te zingen en gitaar te spelen. En met succes! De Foo Fighters waren geboren.

Foo Fighters debuteren bruut!

Het debuut album van de Foo Fighters sloeg in als een bom! This Is A Call brak alle records. Het nummer brak sowieso mijn record: Toen ik het nummer voor het eerst hoorde in, wat zal het geweest zijn, 1995, was ik ervan overtuigd dat we hier een winnaar te pakken hadden! En de plaat, het debuut van de Foo Fighters was werkelijk geniaal! Dit kon zich meten met Weezer’s debuut! En uiteindelijk kwamen ze in 1999 met There’s nothing left to lose, waar ook het geniale Learn To Fly op voorkwam. Learn to Fly komt wat mij betreft voor in de top tien van iedereen, al was het maar vanwege de onnavolgbare music video!

For Fighters – Learn to Fly

Foo Fighter’s Learn To Fly is een voorbeeld van text book music videos! Hilarisch, passend en tastbaar. En de track zelf is ook nog eens briljant! Dit nummer en de video mogen niet ontbreken in mijn Best Ever lijst!

Foo Fighters – Learn To Fly (Official Music Video). Watch more top selected videos about: Foo Fighters

Best ever #2: The Stone Roses – Fools Gold

Best ever #3: Pink Floyd – Echoes

wouter — Fri, 06 Mar 2009 19:47:24 +0000

We blijven in Engeland voor de volgende Best Ever. Deze week is het de beurt aan vermoedelijk de Grootste Band Ooit: Pink Floyd. Over de geschiedenis van deze band wil ik het nu niet hebben, deze post is helemaal voor Echoes. Echoes, dat de volledige b-kant van Meddle uit 1971 beslaat, duurt maar liefst tegen de 24 minuten en voert de luisteraar langs een myriade van geluidslandschappen. Dat zal niet zelden leiden tot wisselende gemoedstoestanden. Verwachting, angst en hoop liggen deksels dicht bij elkaar! En dat is uiteraard niet onopgemerkt gebleven.

Echoes in 2001: A Space Odyssey

Het prachtige, epische Echoes is zó totaal dat de vergelijking met het slotstuk van Stanley Kubrick’s 2001: A Space Odyssey uit 1968 niet uit kon blijven. Er zoemen theorieën rond dat Pink Floyd Echoes speciaal voor die film componeerde. En dat is te begrijpen. De sfeer past bijkans perfect en de lengte van beide stukken past hoegenaamd precies. Een definitief oordeel over deze kwestie vel ik niet. En dat wil ik ook niet. De suggestie alleen is al voldoende. En de combinatie in beeld en geluid is werkelijk fabuleus! Kippenvel gegarandeerd!

Pink Floyd – Echoes

Hoe perfect is Pink Floyd’s Echoes als soundtrack voor Stanley Kubrick’s 2001: A Space Odyssey? Kijk, luister, en oordeel zelf!

Meer over Echoes en A Space Odyssey op Cinefantastiqueonline.com: Meddling with 2001?

Best ever #2: The Stone Roses – Fools Gold

wouter — Fri, 27 Feb 2009 20:49:58 +0000

Ah, daar zijn ze weer: The Stone Roses. En ditmaal met hun meesterwerk uit 1989: Fools Gold. En vergis je niet, dit nummer is zo goed dat er maar liefst twee versies van zijn. De eerste duurt ruim vier minuten, waar de toffe lange versie inklokt op maar liefst 9 minuten en 54 seconden. Veuls te lang voor het gemiddelde radiostation.

Fools Gold en tapes

Dit nummer had ik vroeger op een cassettebandje staan, om de zeitgeist even te benadrukken. Ik was ongeveer dertien en ik viel als een blok voor dit nummer! En telkens als ik het nu hoor beleef ik dat moment opnieuw. Ik weet zeker dat het me in een volgend leven wederom zal overkomen. Die drums en bass zijn zo vreselijk lekker! Het schijnt dat de Roses dit nummer nooit meer gespeeld hebben nadat de originele drummer de band verlaten had. Mooi, die muzikale romantiek!

The Stone Roses – Fools Gold @ Youtube.com

Fools Gold opnemen in een best songs ever lijstje is eigenlijk een no brainer. En toch wordt dit pareltje nogal eens over het hoofd gezien. Wel, nu niet meer!

Best ever #1: The Cure – A Forest

wouter — Sat, 21 Feb 2009 04:11:45 +0000

Het moge inmiddels bekend zijn dat ik eigenlijk alles wel leuk vind. Qua muziek dan. Ik luister met veel smaak naar wat de DJs van 3FM me voorschotelen. Soms is dat Katy Perry, soms is dat De Staat, en soms is het Pink. En heel soms, al ik genoeg mijn best doe, is het Weezer. Maar een top 10 allertijden, dat is nieuw voor me. Gelukkig zijn er genoeg kandidaten…

The Cure dus

Maar uiteindelijk valt één ieder terug op wat voor hem of haar belangrijk is. Voor mij is dat The Cure. Die band achtervolgt me al bijna twintig jaar. Mijn lieve zus begon ermee en ik heb het zonder morren overgenomen. Ik kan me nog bijna minuut tot minuut herinneren dat ik voor het eerst A Forest hoorde. Vanaf dat moment was het eigenlijk wel klaar. Zou er ooit een band, een nummer komen dat beter is dat The Cure’s A Forest?

The Cure – A Forest @ Youtube

Voorlopig denk ik dat dat nog niet gelukt is. A Forest is zo briljant, zo intens, zo naar, dat geen enkele band het überhaupt aandurft om eraan te tornen. Er zijn legio bands die leuke liedjes uitpoepen maar een Forest zal het nooit worden. En vergeet niet, mijn new-born favo DJ draait ‘m wel eens!

The Cure vs. The Killers: Kiss Me, Jenny, you're a friend of mine!