Unsung Heroes: Blink 182 – Aenema of the State
Een nieuwe reeks, een nieuw geluid. Zo zou de intro van deze post kunnen klinken. En daarom klinkt -ie ook zo. Deze reeks, Unsung Heroes, handelt om bands die ooit (in de breedste zin van het woord) iets geniaals hebben gedaan. Dat kan een plaat zijn maar ook gewoon een nummer. Iets briljants, iets dat anno 2009 nog steeds werkt.
Deze keer: Blink 182 – Aenema of the State.
WTF? Ik haat dit! Waarom is dit leuk? Lady Gaga – Paparazzi
Ik snap het niet. Ik heb he-le-maal niets met welke Lady dan ook. Wat? Ik vond Madonna zelfs storend. Want daar moet ik aan denken als ik Lady Gaga’s huidige hit Paparazzi hoor: Paparazzi klinkt een klein beetje als Madonna’s Material Girl maar ziet er clip-technisch voor maar liefst driekwart uit als Madonna’s Material Girl! Denk Madonna, leuk dat op met een vleugje Lady Diana en je hebt Lady Gaga’s Paparazzi.
Best Ever #8: Green Day – Basket Case
Als kind van eind jaren tachtig, begin jaren negentig, ben ik natuurlijk besmet met die vuige punkrock die destijds uit California op ons neerdaalde. Hard, een beetje melodieus ook wel, maar vooral doordrenkt met een politieke boodschap, dát waren de nineties voor mij! Het voelt als een hele tijd terug, maar de muziek uit die periode heeft de tand des tijds met verve doorstaan! Vanavond krijgt de vroege moderne punkrock een gezicht! We presenteren:
Best Ever #7: Duran Duran – Ordinary World
Als ik eerlijk ben heb ik nooit veel gehad met Duran Duran. Deze band heeft in de jaren tachtig de ene na de andere hitsingle geproduceerd, maar toch ben ik er indertijd nooit voor gevallen. Sure, ik snapte het wel. The Reflex is een absolute klassieker. En Girls On Film kent iedereen ook wel. En zo zijn er meer. Maar vooral toen, in mijn vroege puberjaren, ben ik er nooit echt voor gevallen. Dat veranderde pas begin jaren negentig…
Best Ever #6: New Radicals – You Get What You Give
Ah, het werd wel eens tijd. Een best ever serie is niet compleet zonder een verplichte One Hit Wonder! En zie daar, 1999 bracht ons de New Radicals! Wat mij betreft de archetypen van de één-song-en-niets-meer stroming, briljant varen op vergane glorie, cashen op een paar piano-aanslagen, wie is Keane eigenlijk? Waar de originaliteit wellicht ver te zoeken was pakte de catchiness ons volledig in! The New Radicals! Hoe kom ik op The New Radicals?
Best ever #5: Foo Fighters – Learn To Fly
Naarmate je zo’n top-zoveel doortrekt voorbij een top-3 wordt het moeilijk. Ondanks dat je een zeer overtuigende nummer 4 neerzet verwacht je van jezelf toch zeker een nummer vijf die alle voorgaande edities wegblaast. Welnu, ik denk niet dat ik nummer vier kan wegblazen. Wel kan ik aangeven, en dat is ook precies mijn bedoeling geweest, wat volgens mij de nummer vijf moet zijn in de reeks van best ever tracks. Vanavond is het de beurt aan de band die niet had bestaan zonder Nirvana, zonder die akelige zelfmoord van Kurt Cobain. Vanavond is het tijd voor:
Best ever #3: Pink Floyd – Echoes
We blijven in Engeland voor de volgende Best Ever. Deze week is het de beurt aan vermoedelijk de Grootste Band Ooit: Pink Floyd. Over de geschiedenis van deze band wil ik het nu niet hebben, deze post is helemaal voor Echoes. Echoes, dat de volledige b-kant van Meddle uit 1971 beslaat, duurt maar liefst tegen de 24 minuten en voert de luisteraar langs een myriade van geluidslandschappen. Dat zal niet zelden leiden tot wisselende gemoedstoestanden. Verwachting, angst en hoop liggen deksels dicht bij elkaar! En dat is uiteraard niet onopgemerkt gebleven.
Best ever #2: The Stone Roses – Fools Gold
Ah, daar zijn ze weer: The Stone Roses. En ditmaal met hun meesterwerk uit 1989: Fools Gold. En vergis je niet, dit nummer is zo goed dat er maar liefst twee versies van zijn. De eerste duurt ruim vier minuten, waar de toffe lange versie inklokt op maar liefst 9 minuten en 54 seconden. Veuls te lang voor het gemiddelde radiostation.
Best ever #1: The Cure – A Forest
Het moge inmiddels bekend zijn dat ik eigenlijk alles wel leuk vind. Qua muziek dan. Ik luister met veel smaak naar wat de DJs van 3FM me voorschotelen. Soms is dat Katy Perry, soms is dat De Staat, en soms is het Pink. En heel soms, al ik genoeg mijn best doe, is het Weezer. Maar een top 10 allertijden, dat is nieuw voor me. Gelukkig zijn er genoeg kandidaten…
Found it on Youtube: Stone Roses vs Oasis
Britpop houdt de gemoederen al bijna twintig jaar bezig. Zeker begin jaren negentig, toen Oasis en Blur vochten om de titel beste single van het jaar. Blur won met Country House, terwijl Oasis’ Roll With It de opmaat vormde voor het succes van Madchester. The Great Escape legde het af tegen What’s The Story Morning Glory en Oasis bleek toch een maatje te groot (ondanks Blur’s briljante Song 2 uit 1997, wat vooral door Guy Ritchie en BMW fans onthouden zal worden als de beste jumptrack ooit!).
