Wouter Kiel » concert

Sebadoh live @ Vera Club Groningen (18-08-2011)

wouter — Thu, 18 Aug 2011 23:15:49 +0000

Het is onmiskenbaar de dag van de muziek in 2011. Noorderzon in Groningen is van start, er voltrekken zich drama’s op het Pukkelpop Festival in België en Lou Barlow’s legendarische band Sebadoh speelt Bakesale plus extra’s in Vera te Groningen. Die eerste twee heb ik gemist (dat is om meerdere redenen niet erg). Sebadoh zag ik dus wel live spelen in Vera. En hoe!

Sebadoh in Vera Groningen

Op Koninginnedag 2008 speelden ze ook al in deze mooie stad, en hoe magisch het ook was om één van mijn favoriete bands te zien optreden, ze stelden enigszins teleur. Ik stel me voor dat Lou Barlow die avond al een hele fles Jack Daniels op had. Vanavond leek het niet anders te zijn in het begin. Maar dat pakte toch anders uit…

Niet alleen Bakesale

Het affiche voorspelde een setlist die louter uit nummers van Bakesale zou bestaan, Dan zouden we in 40 minuten klaar zijn. Had ik ook prima gevonden, aangezien Bakesale één van mijn favoriete albums uit de jaren 90 is. Maar neen, Sebadoh speelde niet alleen Bakesale maar vulde het bijna twee uur (!) durende concert aan met kneiters van zowel Harmacy als Bubble & Scrape, mijn twee andere favoriete albums van de jaren 90. Kortom, degene die dit tikt is de happiest camper ever!

Lou en Jason wisselen af

Lou Barlow is natuurlijk first and foremost bekend van Dinosaur Jr, waar hij basgitaar speelde. Toen het botste met Dinosaur’s frontman J Mascis begon Lou samen met onder andere Jason Loewenstein zijn eigen band, Sebadoh. Sebadoh laat zich het beste omschrijven als een ensemble dat post-punk grungy popliedjes speelt die Loewenstein schreef en breekbare semi-akoestische lieve liedje van de hand van Lou Barlow. Doorgaans is de tweede categorie liedjes mijn favoriet.

Breekbaar wisselt grunge af

Zo ook vanavond. Sebadoh begint onwennig, beverig en vooral out of tune. Is Lou Barlow weer te dronken om fatsoenlijk te spelen? En als na zes nummers Loewenstein de gitaar overneemt en Barlow de basgitaar ter hand neemt weet je dat het vooral herrie wordt. Klopt. Loewenstein heeft nu eenmaal niet de genuanceerde liedjesstem die Barlow wel heeft. Ik kan me indenken dat niet-hardcore Sebadohfans dit deel hadden kunnen missen. Maar dan is het weer de beurt aan Barlow.

Bakesale en Harmacy

“This is an old song. Come to think of it, they’re all old songs” – Lou Barlow.

Het tweede deel is zeker het beste deel van het concert. Ondanks dat hun laatste plaat van 1999 is (The Sebadoh, met potentiele hitsingle Flame), klinkt Sebadoh nog even relevant als halverwege de jaren 90. Iedere contemporaine gitaarband zou apetrots zijn op klassiekers als Rebound, Magnet’s Coil, On Fire, Brand New Love, Beauty of the ride, Too Pure, Ocean en Together or Alone. Inderdaad, Bakesale meets Harmacy meets Bubble & Scrape. Vul het geheel aan met The Freed Pig en je voelt instinctief aan dat Sebadoh een oprechte influencer is. Dat ze afsluiten met het intense Willing to Wait, neergezet als een rockkneiter “grunge-style”, is tekenend voor de avond.

Sebadoh doet wat het wil

Sebadoh doet na al die jaren nog steeds waar het zin in heeft. Voor de show een halve fles Jack wegwerken? Check. Een gevoelig gitaarliedje knoeterhard ten gehore brengen? Check. Zieltjes winnen? Nah. Maar dat hoeft ook niet. Tachtig procent van het publiek zingt alle liedje sowieso mee, of het nou akoestisch is of in een extreem harde versie. Zelfs ondergetekende stond het tweede deel op twee meter van het podium. Omdat het kan. En omdat het tof is. Diep in de éénentwintigste eeuw rockt Sebadoh nog steeds. Misschien wel harder dan ooit. En het voelt goed!

Line-up Roskilde Festival 2011

wouter — Fri, 15 Apr 2011 21:27:42 +0000

Zoals te doen gebruikelijk heeft de organisatie van Roskilde Festival niet stilgezeten. We zijn de laatste elf jaar gewend geraakt aan een fantastische line-up, met grote bands die meteen aanspreken en een hele serie kleinere acts waarvan je bij het lezen van de namen al enthousiast wordt, ook al zijn ze nieuw voor je. Dit is wat Roskilde Festival 2011 tot op heden te bieden heeft waarvan ik het de moeite van het noemen waard vindt.

Bands Roskilde Festival 2011

Arctic Monkeys
Kings of Leon
M.I.A.
PJ Harvey
The Strokes
Bad Religion (YEAH!)
Deadmau5
Killing Joke
James Blake
Weekend

En met eervolle vermelding voor Ivo Papasov & His Wedding Band uit Bulgarije, omdat dat een coole naam is.

Later ongetwijfeld meer!

Review: Mogwai live @ Paradiso Amsterdam, 15/03/2011

wouter — Thu, 17 Mar 2011 22:09:51 +0000

Sommige bands blijven maar terugkomen in je iTunes. Elke keer als ik door de lijst blader blijf ik even staan bij Mogwai. Niet altijd heb ik er zin in. Soms wil je liever wat rustigers. Onbegrijpelijk eigenlijk, want de band ontroert me al vijftien jaar. In die jaren zag ik ze drie keer live, waarvan donderdag in Paradiso te Amsterdam wederom een hoogtepunt was. Deksels, wat kan Mogwai knallen zeg! En steeds als je denkt dat het niet harder en confronterender kan, wel, dan kan het toch!Mogwaiaansismebody

Mogwai live is hard! En zuiver.

Het is werkelijk waar niet voor te stellen hoe goed deze band uit Glasgow, Schotland live speelt. Op de plaat klinken ze al loepzuiver en live wordt die zuiverheid gecombineerd met een enorme muur van geluid. Hoe dat kan? Ik heb echt geen flauw idee. Maar het grijpt me steeds weer bij de strot. Ik las het al bij andere reviews en het klopt: Mogwai ontroert! Telkens weer.

Favoriete nummers

Ondanks dat het hele oeuvre van Mogwai briljant is heb ik een aantal favoriete nummers. Ratts of the Capital, van het ongehoord goede Happy songs for happy people uit 2003 vind ik hun allerbeste track, met die heerlijke distortion en ronkend zware basslijnen. Op de voet gevolgd door het buitenaards lichtvoetige en post-apocalyptische Superheroes of BMX van EP+6 uit 2000. Die hebben ze allemaal niet gespeeld. Klinkt als een downer? Welnee, want het repertoire van Mogwai omspant zoveel moois! De encore werd afgelopen dinsdag afgesloten met de oorverdovend harde explosie die Mogwai fear Satan heet. De fluisterstille opmars naar die ontlading is zo betoverend ontroerend en als die gitaren er meesterlijk hard inklappen dan kun je niet anders dan rillend van het kippenvel genieten!

Concert Mogwai in Paradiso Amsterdam, 15/03/2011

Concert: Mogwai
Locatie: Paradiso, Amsterdam
Datum: 15/03/2011
Waardering: 9/10

Mogwai – Mogwai fear Satan

(Mogwai live @ Haldern Pop Festival 2006)

Hier de setlist

Roskilde Festival 2009: zon, strand en fijne muziek

wouter — Tue, 14 Jul 2009 07:24:52 +0000

Elk jaar ondernemen we eind juni de reis naar het Verre Noorden. Nou ja, verre noorden, Roskilde is slechts dik 700 kilometer van Groningen (via het vasteland mind you). Maar toch, het voelt als het Verre Noorden. En je verstaat er ook nog eens niemand; dat Deens, Zweeds en Noors is voor het ongetrainde oor namelijk best lastig te volgen.

Maar goed, Roskilde Festival, Denemarken dus. Denk Lowlands maar dan een keer zo groot (110.000 bezoekers) en zonder al die vervelende Nederlanders. Wat je ervoor terug krijgt zijn hordes continu beschonken Scandinaviërs, maar die zijn tof! En de line up is traditioneel ook behoorlijk okay! Wat dacht je hiervan:

De sfeer op Roskilde Festival

Oasis, Coldplay, Pet Shop Boys, Faith No More en Slipknot! Naast alle toffe acts belooft Roskilde Festival elk jaar weer een fantastische atmosfeer, zowel op het campingterrein als rond de acht (8) podia. Het is vrij eenvoudig contact leggen met Niklassen, Maede’s, Kaspers en Brigitta’s. En hoewel het vervelend is dat je telkens moet uitleggen dat niet elke Nederlander standaard een zak wiet op zak heeft zijn de gesprekken vaak heel plezant.

Warm up

Roskilde Festival heeft de goede gewoonte om op de zondagochtend, voordat het festival donderdags daadwerkelijk losbarst, het campingterrein alvast open te gooien. Dit biedt je de kans om vijf dagen vóór de concerten alvast wat te acclimatiseren. Dit jaar ging dat niet helemaal goed, aangezien de hekken al op zaterdagavond platgegooid waren. Gevolg was dat we op maandagochtend rond half negen al scherp moesten zoeken naar een geschikte plek. Niet helemaal jofel, maar ja, wat doe je eraan. Overigens kun je “warm up” voor 2009 heel letterlijk nemen want deksels, wat was het warm! De heetste editie van Roskilde Festival in 33 jaar naar het schijnt! Ach, dat is altijd nog beter dan de natste ooit, de regeneditie van 2007.

De muziek

Maar uiteindelijk draait het natuurlijk om de muziek. En dat was weer prima in orde in 2009! We hebben een behoorlijke mix kunnen maken van vertrouwde namen, opkomend talent en door ons nog niet ontdekte juweeltjes. Dit waren de meest opvallende namen:

Donderdag 2 juli

Social Distortion (**)
Naar verluidt de grote inspiratiebron voor de meeste Californische punkrock bands, zoals NOFX en Pennywise. Mij vielen ze lichtelijk tegen, het was nogal rommelig, echt opgewonden werd ik er niet van.
Volbeat (****)
Al jaren vaste prik op Roskilde, dit Deense Elvis-meets-Johhny-Cash-played-by-Metallica metalgezelschap. Heerlijk hard en toch vriendelijk. Succes gegarandeerd!
The Gaslight Anthem (****)
Ik kende ze niet. Gelukkig hebben we de plaat The ’59 Sound helemaal grijsgedraaid tijdens de warm up. Fijne rock met een twist.
Kanye West (*)
Alweer een rappert op Orange. Ik ken nauwelijks iets van de beste man en ik wil dat na het zien van ongeveer 20 minuten van zijn optreden graag zo houden. Slechte reviews van de kenners ook.
Trentemoller (***)
Nogmaals Deensche Trotsch. En terecht! Fijne electro/techno/minimal plaatjesdraaier, die Deen! Hoewel hij ook wel eens van de knoppen af mag blijven en de muziek het werk mag laten doen.

Vrijdag 3 juli

Faith No More (***)
Behoorlijk strakke set van deze veertigers, met een aardige cover van Lady Gaga’s Pokerface!
Nick Cave & The Bad Seeds (-)
Pfff. Kan die man niet gewoon stoppen met touren?
Down (**)
Harde metalrock supergroup rond Pantera’s Phil Anselmo. Op plaat klinkt
het heerlijk, live in de Arena is het toch echt te hard, zeker zonder oordoppen!
The Mars Volta (*)
Veel van verwacht maar het kwam absoluut niet uit de verf in de Arena. De lage tonen ontbraken volledig en ze konden hun ritme maar niet vinden. Jammer.
Oasis (*****)
Nóg beter dan verwacht! Waanzinnig goed optreden van de enfants terribles Gallagher uit Liverpool! Met een heerlijke sfeer onder de 50.000+ rond Orange. Beste concert van Roskilde 2009!
La Coka Nostra (***)
Gangsta rap zoals het hoort, zegt het program. Met leden van onder andere House Of Pain bleek dit gezelschap behoorlijk te kunnen knallen! Niet voor tere zieltjes.
Nine Inch Nails (****)
Door velen gezien als de beste act van ’09. En ja, het was behoorlijk goed! Trent Reznor liet zien waarom NIN’s industrial nog steeds op grote hoogten staat!
Röyksopp (**)
Aardige clubshow met een gastoptreden van Robyn en het onwaarschijnlijk catchy Eple. Maar man, wat was het druk rond de Arena!

Zaterdag 4 juli

Elbow (***)
Heerlijk, als je als band een meezinger als Grounds For Divorce hebt! Dat vindt het publiek leuk! Staartje meegepikt en het was best okay! Wel vond ik zanger Guy Garvey lichtelijk voorgangerstrekjes vertonen.
Lil Wayne Gogol Bordello (**)
Lil Wayne was van de trap gevallen of zoekgeraakt tussen de koffers op Kopenhagen International Airport, whatever. We kregen er Gogol Bordello voor terug. Leuke en opzwepende zigeunerpunk uit Amerika, maar een half uur is mij echt te lang.
Lily Allen (***)
Heel aardige liveshow van deze zangeres die geen blad voor de mond neemt. En haar grote hits werden uiteraard luidkeels meegezongen!
Slipknot (**)
Ach, het ziet er leuk uit op het podium. Maar muzikaal is het toch niet helemaal briljant. Een kwartiertje is voldoende.
Deichkind (****)
De Duitse Jeugd van Tegenwoordig! Maar dan met kekke outfits en gigantische inflatables op het podium! Bijzonder meeslepend en energiek, dit Hamburgse hip-hop gezelschap!
Pet Shop Boys (**)
Tja, een alarm was wel handig geweest. De tweede keer voor mij op Roskilde festival en wederom lichtelijk teleurstellend. Leuke hitjes maar ik miste de passie.
Deadmau5 (****1/2)
Superstrakke techno van de Canadees met de Grote Oren! Een fijn uurtje stuiteren in Cosmopol, op een vrij laat tijdstip. Eye-opener van het jaar.

Zondag 5 juli

Eagles of Death Metal (*)
Wie?
White Lies (**)
Leuke show op een veel te vol Odeon. Dat deed Interpol in het verleden toch beter
Madness (**)
Jongens, het is nu echt leuk geweest. Dan kun je zoveel toffe hits hebben en die nog aardig live kunnen spelen, enough is enough. Dus, nooit meer doen!
Yeah Yeah Yeahs (*)
Waarom zit er geen lijn in de muziek van dit hippe trio New Yorkers? Klinkt echt niet helemaal jofel. Dit hebben we eerder en veel beter gehoord van Blonde Redhead!
Coldplay (****)
Zo, dat is niet gek! Goed georkestreerde show met een fraaie tribute aan Michael Jackson: Billy Jean akoestisch, midden tussen het publiek! Qua show het beste, maar het is helaas niet helemaal mijn ding. Toch, chapeau!

Naschrift

Ik vermoed dat we er volgend jaar weer zullen zijn. Na negen keer begint zo’n evenement toch een beetje een jaarlijks terugkerend ritueel te worden. Maar wellicht gaan we nog een stapje hoger. Glastonbury misschien?

Extra’s

Bekijk mijn Roskilde Festival 2009 Photos.
De officiële Roskilde Festival site (Engels)

Eurosonic 2008

wouter — Mon, 26 Nov 2007 20:03:35 +0000

Ik ben niet echt van de heen-en-weer-ren festivals. Ik plan liever tijdig de bands die ik wil zien en zorg dat ik op tijd ben. Dat werkt prima op de grote buitenfestivals, met tenten waarin je een stoomboot kunt verstoppen. Maar op EuroSonic wordt dat wat lastiger.

Immers, dit doldwaze muziekfestijn speelt zich grotendeels af in de keinere zalen in en rond de binnenstad van Groningen. Dat betekent dat je bij sommige concerten ongezond vroeg reeds moet aansluiten om nog naar binnen te kunnen. Hou ik niet van, dat gedrang.

Maar ja, met het muzikale vizier op het Noorden gericht, en gelet op mijn meest recente smaakontwikkeling ontkom ik er vermoedelijk niet aan. Want EuroSonic heeft zich voor dit jaar verzekerd van een shitload aan Scandinavische bands. En dat mag uiteraard niet gemist worden. Want wat schetst mijn verbazing, de organisatie heeft zomaar Volbeat kunnen regelen!

Zowaar geen sinecure, me dunkt. Dat wordt dan alweer de derde maal dat ik ze live ga zien in iets meer dan een half jaar. Mij hoor je overigens niet klagen hoor, die laatste keer in Vera is me zo goed bevallen, dat smaakt wel degelijk naar meer! Ik ben benieuwd of deze Deense heren het er ditmaal weer net zo goed vanaf brengen.

En dan de klapper van het weekend, voorzover ik daar iets over te zeggen heb: Turisas! Uit het koude Finland komen deze bebloede Battle Metal beulen ons vereren met een set. Nu, dat werd wel eens tijd! We hebben de hitsingle Battle Metal dit jaar volledig grijsgedraaid bij de tent in Roskilde, zelfs sceptici konden niet ontkennen dat zulks gepassioneerd gespeeld materiaal alleen maar toegejuicht moet worden!

Dus, het tweede weekend van januari oh-eight ben ik in de Groninger binnenstad te vinden. Het zullen twee fantastische dagen worden.

Officiele site.