VPRO’s Duivelskruid? Huh?

De eigenzinnige VPRO heeft wat mij betreft altijd voorop gelopen met toffe TV en radio. Ik bedoel, wie is er niet groot geworden met Nonni en Manni op de vroege zondagochtend in VPRO’s Villa Achterwerk. Dat dus. En in de jaren negentig checkte ik regelmatig Duivelskruid van Edwin Brienen, op de dinsdagnacht van, ik meen, twee tot drie. Wat je daar allemaal voorbij hoorde komen was ongelooflijk duister en obscuur. Ik werd getipt door een oud-klasgenoot die na de middelbare school een tijdje in de Verenigde Staten college ging doen en die me vroeg of ik hem niet af en toe een cassettebandje (jazeker!) met opnames van VPRO’s Duivelskruid kon sturen. En zo kwam het dat ik die bewuste dinsdagnacht met de vinger op de REC knop zat.

Unit Moebius? Huh?

En zo kwam het dat ik ineens tegen drie uur ‘s ochtends met een tape zat waarop ik zojuist dik vijftig minuten aan dampend vieze industrial techno had zitten opnemen (dat praat ik goed door steevast te beweren dat ik op woensdag pas om één uur het eerste college had). Begrijpen deed ik het zeker niet, daarvoor was electronische muziek nog veel te niet-cool. Let wel, in die tijd deed ik het met Weezer, Nirvana en af en toe wat gewaagder met NOFX en Bad Religion. Deze minimal acid kwam dan ook als een vreemde eet in de spreekwoordelijke bijt.

Techno: It grows on you

Unit Moebius’ waanzinnige liveding in Duivelskruid heeft een tijd lang een paar keer per jaar het cassettedeck gevonden. Later, toen het ineens mogelijk werd om bandjes op CD te branden maakte ik er een mooie CD van, met custom artwork uiteraard. En ik maar denken dat ik de enige was in Nederland die deze opnames had. Nog weer later kwam ik erachter dat Unit Moebius dit meesterwerkje zelf ook op plaat uitgebracht had onder de naam Life Mood. En toegegeven, die klinkt een stuk beter! Maar goed, zij hoefden de boel dan ook niet te converteren van een TDK SA-100, via Nero Spin Doctor en Goldwave naar mp3 en vervolgens naar CD.

Amateurism has its charm

En toch, mijn eigen opname duurt langer (het bevat de memorabele afsluitende zin van Edwin Brienen “Unit Moebius, live vanuit de Muzenstraat in Den Haag”) én is niet afgeproduceerd zodat je de uit de groef lopende naald op 25m40s gewoon hoort. Vermoedelijk zaten de heren in Den Haag tegen die tijd iets teveel te chillen waardoor deze fout, die zeker een seconde of tien duurde, onopgemerkt bleef. Ook dat is charme.

En zo af en toe pak ik deze heerlijke plaat weer eens uti de kast. Hij doet het goed in de auto, in iTunes en op de iPod. Kortom, een allrounder. En dat is een omschrijving die je vast niet vaak hoort van Unit Moebius!

Unit Moebius – Lunemex Undo-Ground EP #1

Unit Moebius – Lunemex Undo-Ground EP #1 on

No related posts.