Wouterkiel.nl (fka Capwoc.com)
Dé verzamelplaats voor reviews van allerhande vuige gitaarmuziek, gelardeerd met een enkele kritische noot en opgeleukt met exotische verrassingen. Concerten, festivals en totaalplaatjes, dat alles vind je hier. Daarnaast wordt er zo af en toe een boom opgezet over sport, boeken en SEOlogismen. Welkom.
Found it on Youtube: Stone Roses vs Oasis
Britpop houdt de gemoederen al bijna twintig jaar bezig. Zeker begin jaren negentig, toen Oasis en Blur vochten om de titel beste single van het jaar. Blur won met Country House, terwijl Oasis’ Roll With It de opmaat vormde voor het succes van Madchester. The Great Escape legde het af tegen What’s The Story Morning Glory en Oasis bleek toch een maatje te groot (ondanks Blur’s briljante Song 2 uit 1997, wat vooral door Guy Ritchie en BMW fans onthouden zal worden als de beste jumptrack ooit!).
Inland Taipan aka Fierce Snake: Be afraid. Be very afraid!
Dankzij de Joost nieuwsbrief werd ik gewezen op een serie die niet zou misstaan op Disco of NGC: Deadly Australians! Deel drie behandelt giftige wezens in droge omgevingen. Down Under betekent dat vooral slangen! Nare, giftige slangen. Dus ook de taipan. En dan in het bijzonder de giftigste telg van de familie, de Inland Taipan, also known as the Fierce Snake.
Found it on Youtube: Koop – Come To Me
Ik hield nooit van radio. Radio was een inferieur medium als het op muziek aankwam. Natuurlijk, ze draaiden af en toe leuke plaatjes, maar als je dan een leuk nummer hoorde baalde je dat de intro en outtro volledig verpest werden door dat laffe gezwets van de resident DJ. Ik vergeleek het altijd met vroegah, toen ik nog met een taperecorder de top-40 opnam voor de televisie.
Maar sinds 3FM Serious Request is dat over. Dat moest ook wel. Ineens zat ik er tussenin! Alles werd anders. De 3FM studio werd een fijne plek om te zijn. Mavericks als Giel Beelen bleken ineens ook gewoon mensen te zijn. Sindsdien heb ik een zwak voor 3FM. En ik heb er, zoals je zult lezen, veel van opgestoken.
Found it on Youtube: Fuck Buttons – Sweet Love For Planet Earth
Joh! “The Fuck Buttons. Wat moeten waar daar wel niet van denken? Jou kennende zal het wel weer van die poeierharde punk shit zijn! Je weet wel, een akkoord of twee, venijnige bassen en een drummer die te diep in het glaasje gekeken heeft! Ja toch? Zoals toen met The Oblivians? Want dat soort herrie schotel je ons doorgaans voor als je de kans krijgt! Immer weer: lawaai zonder context!”
Wel, ditmaal niet…
Global Metal – A Headbanger's Journey part two
Bijna een jaar geleden schreef ik over een metal documentaire die ik zag, A Headbanger’s Journey van de Canadese filmer Sam Dunn. Ik was behoorlijk onder de indruk. Die documentaire laat zien hoe metal door de jaren heen geëvolueerd is van een underground muziekstroming tot een, wel, underground muziekstroming die af en toe boven komt drijven. Sam Dunn heeft recentelijk een follow up gemaakt, waarin hij de wereld afreist om te zien hoe metal in onder andere Brazilië, Japan, India, en China leeft: Global Metal.
Found it on Youtube: Pink Floyd – Saucerful of Secrets (Live @ Pompeii, 1971)
Gisteren zag ik op Nederland 3 een heerlijke Pink Floyd documentaire, Pink Floyd – Wie is Pink?. Deze documentaire beschrijft hoe de Britse band Pink Floyd door de jaren heen geëvolueerd is tot het rock-instituut dat we vandaag de dag kennen. Alle platen komen langs, van The Piper at the Gates of Dawn, via Dark Side Of The Moon tot The Division Bell.
The Cure vs. The Killers: Kiss Me, Jenny, you're a friend of mine!
Een collega wees me er recentelijk op dat Human van The Killers niets te maken heeft met de reden dat hij enkele jaren geleden als een steen viel voor het geluid van deze post-emo band uit Las Vegas, Nevada. Neen, het was Hot Fuss wat voor hem zo brilant was. En hij wees me met name op het openingsnummer, Jenny Was A Friend Of Mine. “Dat zijn The Killers op hun best”, deelde hij me mede. En dus moest ik het wel proberen.
Found it on Youtube: The White Stripes – Seven Nation Army (Chris Liebing Remix)
Bij voorbaat mijn excuses. Ik hou er niet zo van om meerdere posts per dag te plaatsen. Wel, technisch gezien is het niet meer dezelfde dag, we zijn geruisloos de zesentwintigste van december ingerold. Dus dan mag het. Ik heb namelijk nóg een Found it on Youtube voor jullie: Chris Liebings remix van The White Stripes’ Seven Nation Army! En deze is wellicht nog lekkerder dan One Night in New York City.
Found it on Youtube: The Horrorist – One Night In New York City (Chris Liebing Remix)
Ik hou wel van een potje techno. En Chris Liebing is wat mij betreft één van de fijnere techno DJs in de wereld. Chris is het meest bekend vanwege Schranz, een vorm van techno die hij uitvond. Typisch genoeg is deze harde en compromisloze herrie vooral het domein geworden van Duitsers en Polen, met Sven Wittekind als voortrekker. Een stevige portie BPM, schranz style, klinkt ongeveer zo: Sven Wittekind – Sunstorm.
Found it on Youtube: Depeche Mode – Useless (Kruder & Dorfmeister Session)
Afgelopen dinsdagochtend was ik onderweg naar Leiden. Zoals te doen gebruikelijk had ik de radio afgestemd op 3FM. Dat was me een half jaar geleden niet gebeurd! Ik was er altijd stellig van overtuigd dat muziek in de auto vooral tot z’n recht komt als je zelf kiest voor wat je hoort. Dus zodra een DJ zich ermee gaat bemoeien ben je de controle kwijt! Want wat als je dat ultratoffe nummer om vijf voor negen hoort? Je weet dat de commercials en de headlines minstens de helft van dat moment wegnemen. Dan kun je maar beter een CD draaien.
