Wouterkiel.nl (fka Capwoc.com)
Dé verzamelplaats voor reviews van allerhande vuige gitaarmuziek, gelardeerd met een enkele kritische noot en opgeleukt met exotische verrassingen. Concerten, festivals en totaalplaatjes, dat alles vind je hier. Daarnaast wordt er zo af en toe een boom opgezet over sport, boeken en SEOlogismen. Welkom.
Best Ever #7: Duran Duran – Ordinary World
Als ik eerlijk ben heb ik nooit veel gehad met Duran Duran. Deze band heeft in de jaren tachtig de ene na de andere hitsingle geproduceerd, maar toch ben ik er indertijd nooit voor gevallen. Sure, ik snapte het wel. The Reflex is een absolute klassieker. En Girls On Film kent iedereen ook wel. En zo zijn er meer. Maar vooral toen, in mijn vroege puberjaren, ben ik er nooit echt voor gevallen. Dat veranderde pas begin jaren negentig…
Best Ever #6: New Radicals – You Get What You Give
Ah, het werd wel eens tijd. Een best ever serie is niet compleet zonder een verplichte One Hit Wonder! En zie daar, 1999 bracht ons de New Radicals! Wat mij betreft de archetypen van de één-song-en-niets-meer stroming, briljant varen op vergane glorie, cashen op een paar piano-aanslagen, wie is Keane eigenlijk? Waar de originaliteit wellicht ver te zoeken was pakte de catchiness ons volledig in! The New Radicals! Hoe kom ik op The New Radicals?
Best ever #5: Foo Fighters – Learn To Fly
Naarmate je zo’n top-zoveel doortrekt voorbij een top-3 wordt het moeilijk. Ondanks dat je een zeer overtuigende nummer 4 neerzet verwacht je van jezelf toch zeker een nummer vijf die alle voorgaande edities wegblaast. Welnu, ik denk niet dat ik nummer vier kan wegblazen. Wel kan ik aangeven, en dat is ook precies mijn bedoeling geweest, wat volgens mij de nummer vijf moet zijn in de reeks van best ever tracks. Vanavond is het de beurt aan de band die niet had bestaan zonder Nirvana, zonder die akelige zelfmoord van Kurt Cobain. Vanavond is het tijd voor:
Best ever #4: Sonic Youth – Teenage Riot
Deze week steken we voor de Best Ever reeks de oceaan over en belanden we in het New York van eind jaren tachtig. Punk was dood, Britpop 1.0 zat nog in de luiers en Seattle was een nietszeggende stad in de noordwestelijke periferie van de Verenigde Staten. We hebben het over de post- tijd. Post-rock, post-punk, dat soort termen. En in dat allegaartje van bands bevond zich ook Sonic Youth. Dit uiterst getalenteerde en compromisloze gezelschap was al enkele jaren bezig met de wonderlijkste muzikale uitspattingen. En rond 1988 kwamen ze met een contemporain meesterwerkje:
Ilse houdt niet van Britney Spears
Of juist wel? Ik ben er nog niet uit. Hoe dan ook, Neerlands meest succesvolle zoekmachine (…) maakt er een potje (no pun intended) van. Dat heeft ze natuurlijk altijd al gedaan, ware het niet dat er zes jaar geleden nauwelijks serieus vergelijkingsmateriaal was. Tegenwoordig zweren we allemaal bij Google en soms een beetje Yahoo of Live Search, en dan zijn Ilse’s resultaten op z’n minst dubieus te noemen. Check deze zoekopdracht maar eens:
Roskilde Festival 2009 bands update
** update 11 maart: Volbeat confirmed! **
Van twee tot en met vijf juli gaan we weer los in het Deense muzikale hinterland. Roskilde Festival belooft in 2009 heel aardig te worden. Was het vorig jaar wellicht niet briljant, deze editie mag je waarschijnlijk niet missen! Ondanks dat nog niet alle namen bekend zijn staat er al heel wat smakelijks op het program. Onderstaande selectie valt mij het meest op:
Best ever #3: Pink Floyd – Echoes
We blijven in Engeland voor de volgende Best Ever. Deze week is het de beurt aan vermoedelijk de Grootste Band Ooit: Pink Floyd. Over de geschiedenis van deze band wil ik het nu niet hebben, deze post is helemaal voor Echoes. Echoes, dat de volledige b-kant van Meddle uit 1971 beslaat, duurt maar liefst tegen de 24 minuten en voert de luisteraar langs een myriade van geluidslandschappen. Dat zal niet zelden leiden tot wisselende gemoedstoestanden. Verwachting, angst en hoop liggen deksels dicht bij elkaar! En dat is uiteraard niet onopgemerkt gebleven.
Best ever #2: The Stone Roses – Fools Gold
Ah, daar zijn ze weer: The Stone Roses. En ditmaal met hun meesterwerk uit 1989: Fools Gold. En vergis je niet, dit nummer is zo goed dat er maar liefst twee versies van zijn. De eerste duurt ruim vier minuten, waar de toffe lange versie inklokt op maar liefst 9 minuten en 54 seconden. Veuls te lang voor het gemiddelde radiostation.
Best ever #1: The Cure – A Forest
Het moge inmiddels bekend zijn dat ik eigenlijk alles wel leuk vind. Qua muziek dan. Ik luister met veel smaak naar wat de DJs van 3FM me voorschotelen. Soms is dat Katy Perry, soms is dat De Staat, en soms is het Pink. En heel soms, al ik genoeg mijn best doe, is het Weezer. Maar een top 10 allertijden, dat is nieuw voor me. Gelukkig zijn er genoeg kandidaten…
Best of 2008: Kings Of Leon – Sex On Fire
2008 leek met een sisser af te lopen. Totdat ik me realiseerde dat ik nog geen “beste numer van 2008″ had gedefinieerd. Ik begrijp dat de meeste top-zoveel lijstjes van het afgelopen jaar doorgaans rond kerst uitgepoept worden. Maar ja, rond kerst zat ik eerst in Breda en vervolgens zonder kachel. Dus vergeef me dat ik er toen niet al teveel aandacht aan heb kunnen besteden.
