2011

Door wouter, 17 March 2011

Sommige bands blijven maar terugkomen in je iTunes. Elke keer als ik door de lijst blader blijf ik even staan bij Mogwai. Niet altijd heb ik er zin in. Soms wil je liever wat rustigers. Onbegrijpelijk eigenlijk, want de band ontroert me al vijftien jaar. In die jaren zag ik ze drie keer live, waarvan donderdag in Paradiso te Amsterdam wederom een hoogtepunt was. Deksels, wat kan Mogwai knallen zeg! En steeds als je denkt dat het niet harder en confronterender kan, wel, dan kan het toch!Mogwaiaansismebody

Mogwai live is hard! En zuiver.

Het is werkelijk waar niet voor te stellen hoe goed deze band uit Glasgow, Schotland live speelt. Op de plaat klinken ze al loepzuiver en live wordt die zuiverheid gecombineerd met een enorme muur van geluid. Hoe dat kan? Ik heb echt geen flauw idee. Maar het grijpt me steeds weer bij de strot. Ik las het al bij andere reviews en het klopt: Mogwai ontroert! Telkens weer.

Favoriete nummers

Ondanks dat het hele oeuvre van Mogwai briljant is heb ik een aantal favoriete nummers. Ratts of the Capital, van het ongehoord goede Happy songs for happy people uit 2003 vind ik hun allerbeste track, met die heerlijke distortion en ronkend zware basslijnen. Op de voet gevolgd door het buitenaards lichtvoetige en post-apocalyptische Superheroes of BMX van EP+6 uit 2000. Die hebben ze allemaal niet gespeeld. Klinkt als een downer? Welnee, want het repertoire van Mogwai omspant zoveel moois! De encore werd afgelopen dinsdag afgesloten met de oorverdovend harde explosie die Mogwai fear Satan heet. De fluisterstille opmars naar die ontlading is zo betoverend ontroerend en als die gitaren er meesterlijk hard inklappen dan kun je niet anders dan rillend van het kippenvel genieten!