Ill Niño en de vooroordelen
Want laten we eerlijk zijn. Ill Niño is niet heel erg metal. Er zit een hoop foklore in, wat naar voren komt in hun zoetsappige akoestische begeleiding bij liedjes die anders als kneiters van Amerikaanse metal weggezet zouden kunnen worden. Echte metal liefhebbers steken er de draak mee: “Ill Niño is flauwe shizzle”, en “Met Ill Niño haal je een commercieel verantwoord harde band in huis die zich niet kan meten met wat er in Skandinavë gebeurt.
Hmmm. Dus Ill Niño is kennelijk niet goed genoeg voor de echte metal liefhebber. Toegegeven, ze missen de passie voor poeierharde harde muziek die een Turisas, een Ensiferum en een Wintersun wèl hebben, ze missen de geraffineerdheid van Tyr en Wintersun. Maar toch, voor zover ik het met mijn beperkte muzieksmaak kan beoordelen is Ill Niño wel degelijk een vaste kracht in het nieuwe muzieklandschap.
Luister bijvoorbeeld eens naar hun hartverwarmende “With You”, hun poppy “What you deserve”, of het allesverzengende “This Is War”. Dit zijn echte muzikanten! Deze New Yorkse Brazo’s snappen waar het om gaat! Hard en betoverend, kom daar eens om in onze resultaatgerichte maatschappij.
Ik wil ze bij dezen dan ook een hart onder de riem steken. Sterker nog, ik wil ze graag live zien op Roskilde 2008. Nog een klein half jaartje en het feest kan losbarsten! Het zou me zo gelukkig maken als Ill Niño daar dan speelt! De hele terugreis door Duitsland galmt dan hun “One Nation Underground” door de speakers, ik weet het zeker!
No related posts.
