- Home »
- muziek »
- High on Fire
High on Fire
Vergeef me dat ik deze waardering zo schaamteloos jat van OOG radio. Ik had net zo goed de term Hartkramp uit de onvolprezen Verakrant kunnen vissen. Maar wat ik nu ontdekt heb komt dichter bij voornoemde termen dan bij welke classificatie ook. Without further ado, I present you: High On Fire.
Sodekneiters, wat is dit harde shizzle!
En dan te bedenken dat ik een collega nog wijsmaakte dat het ongeveer Queens of the Stone Age is, maar dan wat sneller. Yeah, right! Ik maak me geliefd op het werk, dat moet haast wel.
Want High On Fire is echt ongehoord hard, vet, log, jaren 80, en oh ja, onuitstaanbaar lekker! Ik zat er met QOTSA overigens niet heel ver naast, me dunkt. Het is een soort van desertmetal, in de betere riooltraditie van Unsane. Goor, druipend van faeces en motorolie, met the Prince of Darkness waarschijnlijk schuilend achter een vuilniscontainer.
Duistere klanken, zoals ze nooit eerder gehoord werden, zelfs niet in het uiterste noorden van Finland in december, vullen de ruimte. Je neemt niet meer de moeite om je mond te openen terwijl je het blikje bier aan de lippen zet. Dit is het uiterste einde van de beschaving.
En ik kan jullie, trouwe lezers, vertellen dat het er goed is. Heel goed. En warm. Maar vergeet de oordoppen niet.
Veertien november in Vera, met het onvoorspelbare Pelican als double bill. Tjonge, wat een feest gaat dat worden!
Related posts:
Resident tags: high on fire, metal, muziek
