Wouter Kiel

Alvast een welgemeend God Jul vanuit Kopenhagen

wouter — Fri, 11 Nov 2011 17:27:38 +0000

Wij Nederlanders vinden onszelf bierkenners. En we weten dat Duitsers er ook wat van kunnen. Maar we staan er eigenlijk nooit bij stil dat bijvoorbeeld de Denen ook een goede biercultuur hebben. Bier zit in Denemarken in de genen. Ze hebben zelfs een J-day: de eerste vrijdag van november schenkt bierbrouwer Tuborg (familie van Carlsberg) om 20:59 het eerste kerstbier, Julebryg! Een speciaal kerstbier, gewoon, omdat het kan! Het blik en de fles zien er bijzonder feestelijk uit. Maar goed, kom je in een willekeurige retail store in Kopenhagen dan zie je hetzelfde. Nee, onze Scandinavische noorderuren vieren Kerst toch net even anders dan wij. Ze hebben een Kerstbier, for crying out loud!

Deens kerstbier

En zo’n Deens kerstbiertje ziet er op fles zo uit:

Hoe het smaakt? Eigenlijk net als gewone Tuborg maar dan iets meer vanille, wat zoeter en een tikje warmer. Echt Kerst, zullen we maar zeggen.

No related posts.

Vaarwel, trouwe makker

wouter — Tue, 27 Sep 2011 15:59:22 +0000

Peugeot 306 plus

Merk: Peugeot
Type: 306 plus
Kleur: Champagne
Geboortedatum: 29-07-1994
Afscheid: 27-09-2011

Ik zal je missen, oude vriend.

No related posts.

Sebadoh live @ Vera Club Groningen (18-08-2011)

wouter — Thu, 18 Aug 2011 23:15:49 +0000

Het is onmiskenbaar de dag van de muziek in 2011. Noorderzon in Groningen is van start, er voltrekken zich drama’s op het Pukkelpop Festival in België en Lou Barlow’s legendarische band Sebadoh speelt Bakesale plus extra’s in Vera te Groningen. Die eerste twee heb ik gemist (dat is om meerdere redenen niet erg). Sebadoh zag ik dus wel live spelen in Vera. En hoe!

Sebadoh in Vera Groningen

Op Koninginnedag 2008 speelden ze ook al in deze mooie stad, en hoe magisch het ook was om één van mijn favoriete bands te zien optreden, ze stelden enigszins teleur. Ik stel me voor dat Lou Barlow die avond al een hele fles Jack Daniels op had. Vanavond leek het niet anders te zijn in het begin. Maar dat pakte toch anders uit…

Niet alleen Bakesale

Het affiche voorspelde een setlist die louter uit nummers van Bakesale zou bestaan, Dan zouden we in 40 minuten klaar zijn. Had ik ook prima gevonden, aangezien Bakesale één van mijn favoriete albums uit de jaren 90 is. Maar neen, Sebadoh speelde niet alleen Bakesale maar vulde het bijna twee uur (!) durende concert aan met kneiters van zowel Harmacy als Bubble & Scrape, mijn twee andere favoriete albums van de jaren 90. Kortom, degene die dit tikt is de happiest camper ever!

Lou en Jason wisselen af

Lou Barlow is natuurlijk first and foremost bekend van Dinosaur Jr, waar hij basgitaar speelde. Toen het botste met Dinosaur’s frontman J Mascis begon Lou samen met onder andere Jason Loewenstein zijn eigen band, Sebadoh. Sebadoh laat zich het beste omschrijven als een ensemble dat post-punk grungy popliedjes speelt die Loewenstein schreef en breekbare semi-akoestische lieve liedje van de hand van Lou Barlow. Doorgaans is de tweede categorie liedjes mijn favoriet.

Breekbaar wisselt grunge af

Zo ook vanavond. Sebadoh begint onwennig, beverig en vooral out of tune. Is Lou Barlow weer te dronken om fatsoenlijk te spelen? En als na zes nummers Loewenstein de gitaar overneemt en Barlow de basgitaar ter hand neemt weet je dat het vooral herrie wordt. Klopt. Loewenstein heeft nu eenmaal niet de genuanceerde liedjesstem die Barlow wel heeft. Ik kan me indenken dat niet-hardcore Sebadohfans dit deel hadden kunnen missen. Maar dan is het weer de beurt aan Barlow.

Bakesale en Harmacy

“This is an old song. Come to think of it, they’re all old songs” – Lou Barlow.

Het tweede deel is zeker het beste deel van het concert. Ondanks dat hun laatste plaat van 1999 is (The Sebadoh, met potentiele hitsingle Flame), klinkt Sebadoh nog even relevant als halverwege de jaren 90. Iedere contemporaine gitaarband zou apetrots zijn op klassiekers als Rebound, Magnet’s Coil, On Fire, Brand New Love, Beauty of the ride, Too Pure, Ocean en Together or Alone. Inderdaad, Bakesale meets Harmacy meets Bubble & Scrape. Vul het geheel aan met The Freed Pig en je voelt instinctief aan dat Sebadoh een oprechte influencer is. Dat ze afsluiten met het intense Willing to Wait, neergezet als een rockkneiter “grunge-style”, is tekenend voor de avond.

Sebadoh doet wat het wil

Sebadoh doet na al die jaren nog steeds waar het zin in heeft. Voor de show een halve fles Jack wegwerken? Check. Een gevoelig gitaarliedje knoeterhard ten gehore brengen? Check. Zieltjes winnen? Nah. Maar dat hoeft ook niet. Tachtig procent van het publiek zingt alle liedje sowieso mee, of het nou akoestisch is of in een extreem harde versie. Zelfs ondergetekende stond het tweede deel op twee meter van het podium. Omdat het kan. En omdat het tof is. Diep in de éénentwintigste eeuw rockt Sebadoh nog steeds. Misschien wel harder dan ooit. En het voelt goed!

NOFX live @ Lowlands Festival 2010

wouter — Wed, 10 Aug 2011 18:17:24 +0000

NOFX, altijd een lekker tussendoortje, zeker op zo’n regenachtige zomeravond. En meteen een teken dat de line up van Lowlands dit jaar niet heel spectaculair is. Want waar is de NOFX van dit jaar? Om die middelmatigheid goed te maken check je natuurlijk de volledige ruim 56 minuten pure punkpret van Lowlands Festival 2010. En dat roodharige joch van 13 op de eerste rij? Priceless!

NOFX live at Lowlands 2010

Setlist NOFX lowlands 2010

Wat spelen ze? Nou, dit:

Dinosaurs Will Die
Perfect Government
Murder the Government
Can’t Get the Stink Out
Mattersville
Leave It Alone
Eat the Meek
We Called It America
My Orphan Year
Fuck the Kids
Seeing Double at the Triple Rock
Leaving Jesusland
Linoleum
I’m Telling Tim
Franco Un-American
Radio
Creeping Out Sara
Falling in Love
Kill All The White Man

Line-up Roskilde Festival 2011

wouter — Fri, 15 Apr 2011 21:27:42 +0000

Zoals te doen gebruikelijk heeft de organisatie van Roskilde Festival niet stilgezeten. We zijn de laatste elf jaar gewend geraakt aan een fantastische line-up, met grote bands die meteen aanspreken en een hele serie kleinere acts waarvan je bij het lezen van de namen al enthousiast wordt, ook al zijn ze nieuw voor je. Dit is wat Roskilde Festival 2011 tot op heden te bieden heeft waarvan ik het de moeite van het noemen waard vindt.

Bands Roskilde Festival 2011

Arctic Monkeys
Kings of Leon
M.I.A.
PJ Harvey
The Strokes
Bad Religion (YEAH!)
Deadmau5
Killing Joke
James Blake
Weekend

En met eervolle vermelding voor Ivo Papasov & His Wedding Band uit Bulgarije, omdat dat een coole naam is.

Later ongetwijfeld meer!

Review: Mogwai live @ Paradiso Amsterdam, 15/03/2011

wouter — Thu, 17 Mar 2011 22:09:51 +0000

Sommige bands blijven maar terugkomen in je iTunes. Elke keer als ik door de lijst blader blijf ik even staan bij Mogwai. Niet altijd heb ik er zin in. Soms wil je liever wat rustigers. Onbegrijpelijk eigenlijk, want de band ontroert me al vijftien jaar. In die jaren zag ik ze drie keer live, waarvan donderdag in Paradiso te Amsterdam wederom een hoogtepunt was. Deksels, wat kan Mogwai knallen zeg! En steeds als je denkt dat het niet harder en confronterender kan, wel, dan kan het toch!Mogwaiaansismebody

Mogwai live is hard! En zuiver.

Het is werkelijk waar niet voor te stellen hoe goed deze band uit Glasgow, Schotland live speelt. Op de plaat klinken ze al loepzuiver en live wordt die zuiverheid gecombineerd met een enorme muur van geluid. Hoe dat kan? Ik heb echt geen flauw idee. Maar het grijpt me steeds weer bij de strot. Ik las het al bij andere reviews en het klopt: Mogwai ontroert! Telkens weer.

Favoriete nummers

Ondanks dat het hele oeuvre van Mogwai briljant is heb ik een aantal favoriete nummers. Ratts of the Capital, van het ongehoord goede Happy songs for happy people uit 2003 vind ik hun allerbeste track, met die heerlijke distortion en ronkend zware basslijnen. Op de voet gevolgd door het buitenaards lichtvoetige en post-apocalyptische Superheroes of BMX van EP+6 uit 2000. Die hebben ze allemaal niet gespeeld. Klinkt als een downer? Welnee, want het repertoire van Mogwai omspant zoveel moois! De encore werd afgelopen dinsdag afgesloten met de oorverdovend harde explosie die Mogwai fear Satan heet. De fluisterstille opmars naar die ontlading is zo betoverend ontroerend en als die gitaren er meesterlijk hard inklappen dan kun je niet anders dan rillend van het kippenvel genieten!

Concert Mogwai in Paradiso Amsterdam, 15/03/2011

Concert: Mogwai
Locatie: Paradiso, Amsterdam
Datum: 15/03/2011
Waardering: 9/10

Mogwai – Mogwai fear Satan

(Mogwai live @ Haldern Pop Festival 2006)

Hier de setlist

The joy of stats: hoe maak je statistieken sexy?

wouter — Sun, 02 Jan 2011 15:09:59 +0000

Lies, damned lies and statistics. Die term kennen we allemaal. Statistieken kun je voor alles gebruiken, of je nou een oorlog wilt rechtvaardigen of de winnaar van een talentenshow wilt voorspellen. Hoe het ook zij, statistieken worden wel eens als saai bestempeld. Geheel onterecht, zo leren we nogmaals als we The Joy Of Stats bekijken.

Statistieken anno 2010

De Zweedse professor Hans Rosling van Gapminder laat in een klein uurtje zien hoe hip cijfers kunnen zijn. Met geavanceerde computertechnologie tovert hij de meest fantastische insights op je scherm. Daarnaast komen we meer te weten over hoe Google Translate nou eigenlijk werkt, hoe de nachtelijke hemel in kaart wordt gebracht en, tenslotte, hoe de mensheid zich eigenlijk voelt.

The joy of stats

De video zit zo heerlijk in elkaar en brengt zulke toffe info uit ogenschijnlijk saaie bronnen tot leven dat ik ervan overtuigd ben dat zelfs Bill Bryson’s A short history of nearly everything nog wat kan leren van het aanstekelijke enthousiasme van deze Zweed.

Via: NRC Next.

No related posts.

Over topadvocaten: Kijken in de ziel – Strafpleiters, NTR

wouter — Fri, 10 Dec 2010 20:42:05 +0000

Wat houdt de topadvocatuur in Nederland bezig? Hoe denken ze over hun cliënten, collegae, rechters, schuld en boete? De NTR heeft een prachtig zesdelig document gemaakt waarin de top van de Nederlandse advocaten aan het woord komt. We zien illustere figuren als Bram Moszkowicz, Gerard Spong, Geert-Jan Knoops en (mijn favoriet) Theo Hiddema aan het woord over deze en nog veel meer thema’s. De NTR heeft met Coen Verbraak een zeer fijngevoelige interviewer in huis, die de top-12 strafpleiters in Nederland mooie onthullingen ontlokt. Aanrader, deze serie!

Kijken in de ziel: strafpleiters

Dit is deel 1 van de serie ‘Kijken in de ziel: Strafpleiters’ van de NTR. Er zijn in totaal zes afleveringen, allemaal de moeite waard! Check ze op uitzendinggemist.nl.

Bekijk de video in andere formaten.

No related posts.

Een MacBook Air 13″. Sodeju!

wouter — Thu, 09 Dec 2010 19:37:19 +0000

Al maanden zat ik ernaar te gluren, die nieuwe MacBook Air. Wat een fraai machientje, wat een sexy laptop! Maar ja, met bijna €1300 veuls te duur natuurlijk. Dat gaan we niet zomaar doen. En daarnaast, ik ben een Windows adept. Groot geworden met 3.11 for Workgroups en dat fantastische DOS 6.22, via 95, 98, 2000, Me, XP en Vista naar Windows 7. Niet altijd een gelukkig huwelijk maar it got tje job done. Welnu, ineens is -ie er dan: de Mac.

MacBook Air: oud vs nieuw

Eerlijk is eerlijk. In New York werd ik al verliefd op de MacBook Air. De vorige versie ziet er al behoorlijk slick uit. Alleen waren de prestaties niet je van het, begreep ik van collega Siegfried. Ik heb enkele maanden geleden nog eens gedacht dat ik voor de fun een tweedehands MacBook Air wilde proberen, maar zelfs die zijn niet te betalen. En toen was daar plots de nieuwe generatie.

Mac OSX voldoet? Of niet?

En zonder me ook maar enigszins te verdiepen in OSX ben ik er gewoon voor gegaan. Ik zag zo’n super smooth plat aluminium ding wel zitten. Mijn computerbehoefte is de afgelopen jaren danig veranderd. Waar ik tot voor kort nog plezier haalde uit het installeren van een verse Windows 7 ben ik tegenwoordig eigenlijk vooral geïnteresseerd in alles wat je online kunt doen. En dan voldoet een MacBook Air natuurlijk prima!

MacBook Air 13″ FTW!

Zei ik prima? Ik bedoel natuurlijk fantastisch! Want na een kleine week test driven ben ik er wel achter: Zo’n 13″ MacBook Air is echt een wonder van techniek! Loeisnel, betrouwbaar, gebruiksvriendelijk, en bovenal wonderschoon! Natuurlijk erger ik me eraan dat er geen gewone delete-knop in dat hele OSX te vinden is, dat er geen Home, End of Page down aanwezig is. En speciale karakters ben ik ook nog niet helemaal uit (~~euro-teken, anyone?~~). Maar laten we wel wezen, daar ga ik wel aan wennen. En dat dock is een wonderbaarlijk logische manier om je programma’s te starten. Dat Microsoft dat nog niet gejat heeft…

MacBook Air fanboy

Ik ga me de komende weken verder verdiepen in dit briljante machientje. Alles met dat magistrale multi touch pad! Dus kijk niet raar op als ik binnenkort Apple fanboy boven mijn blog zet!

No related posts.

Banden plakken, Pink Floyd en SEO

wouter — Fri, 26 Nov 2010 02:23:23 +0000

Soms weet je het even niet. Soms krijg je ineens iets waanzinnigs te horen, iets waarvan je oren klapperen, iets waardoor je je ineens bewust wordt van jezelf, iets waarvan je hoopt dat het je eens zal overkomen. Welnu, dat iets kan enorm inspireren. In mijn geval betekent dat hier en nu een band plakken, Echoes afluisteren en een Laphroig meester maken.

Echoes

Want soms maakt het niet uit. Je hebt een fijne avond, je drinkt een paar wijntjes en daarmee is het okay. En soms heb je zo’n zelfde avond. Het is okay, de wijntjes bevallen je net zo goed als wanneer dan ook, maar toch is het anders. Je leert iets waardoor je anders over jezelf en je eigen sterfelijkheid gaat denken. Ik weet het, het klinkt zwaar, maar bear with me.

Blauwe Racefiets

Zei ik SEO? Ik bedoelde natuurlijk keyword research. Heb ik dus niet gedaan. Hallo, Nico Dijkshoorn! Deze post is waarschijnlijk niet goed vindbaar in zoekmachines. Geen aandacht aan besteed. Toch valt er een gemoedsrust over me. Het is wel okay zo. Het is niet aan mij om de wereld een betere plek te maken. Dat doet de wereld zelf wel. En als de wereld verzaakt is er altijd iemand die het alsnog doet, waarmee de wereld een excuus heeft (“zij deed het toch voor me?”). Kortom, het zit wel goed.

iTunes en Pendulum

Ik luister nu naar Pendulum, courtesy of Spotify met dat fantastische premium account wat maar 10EUR kost, per maand. De beste manier om muziek te luisteren, wat mij betreft. Over drie jaar is dit de standaard: muziek luisteren on the go en via the cloud, hoe 3.0 wil je het hebben? Kortom, het komt wel. Het komt wel, als je erop wacht duurt het lang maar als je het laat gebeuren is het er zo! Ik heb goede hoop voor de toekomst! Mooie plannen liggen er, mooie ontwikkelingen zijn er, hier moeten jullie het maar mee doen!

Oh, en had ik al gemeld dat ik een lekke band heb? Het is een racefiets dus je kunt je indenken hoe ellendig het is om die binnenband te pakken te krijgen. Na veel pijn en moeite is het gelukt maar de prijs is hoog: het is laat en mijn handen zitten onder de zwarte rommel!