Wouterkiel.nl (fka Capwoc.com)
Dé verzamelplaats voor reviews van allerhande vuige gitaarmuziek, gelardeerd met een enkele kritische noot en opgeleukt met exotische verrassingen. Concerten, festivals en totaalplaatjes, dat alles vind je hier. Daarnaast wordt er zo af en toe een boom opgezet over sport, boeken en SEOlogismen. Welkom.
Roskilde Festival 2010 bands: De eerste namen zijn binnen!
*** UPDATE 4 FEBRUARI ***
Jawel, 2009 loopt op z’n einde en dus komen de grote festivals reeds met sluiertips van namen die ze alvast hebben weten te strikken voor het program van 2010. Roskilde Festival is daarop geen uitzondering. Editie 2010 zal niet alleen goedkoper zijn dan voorgaande jaren (slechts EUR 225) maar heeft nu al een handvol heerlijke namen!
Unsung Heroes: Blink 182 – Aenema of the State
Een nieuwe reeks, een nieuw geluid. Zo zou de intro van deze post kunnen klinken. En daarom klinkt -ie ook zo. Deze reeks, Unsung Heroes, handelt om bands die ooit (in de breedste zin van het woord) iets geniaals hebben gedaan. Dat kan een plaat zijn maar ook gewoon een nummer. Iets briljants, iets dat anno 2009 nog steeds werkt.
Deze keer: Blink 182 – Aenema of the State.
De beste platen van de jaren 90 – 3FM Nineties Request
Okay. 3FM waagt het om een week lang alleen maar nummers uit mijn pubertijd te draaien. Voor de leek, non-believer en 3FM-hater, Neerlands beste popstation heeft de hele week alleen maar hits en one-day-flies uit de jaren negentig gedraaid in het kader van Nineties Request. Natuurlijk zit daar een hoop rommel tussen. Want wie weet anno 2009 nog wie Nance of Two Live Crew is? Precies, niemand! (tenzij je regelmatig deel uitmaakt van een popquiz team). Het feit dat dit wederom een succes is op de werkvloer geeft vermoedelijk aan dat de werkende massa ouder wordt terwijl 3FM, ondanks alle nostalgische ondersteuning, alleen maar innoveert en nieuwe shit draait! Wel, mijn persoonlijke tegengeluid volgt hier!
Lees verder »
Bill O'Reilly does Amsterdam, Jon Stewart does Bill O'Reilly. #en
We’ve all seen Bill O’Reilly taking a piss at the beautiful city of Amsterdam on Fox News’ The O’Reilly Factor. And we’ve all seen Amsterdam’s response to that. You’d say Bill’d be out of words. But no! Bill strikes back, with a vengeance! Even his blonde-haired sidekicks are wondering if their statements and facts about Amsterdam weren’t a bit, ehm, unsubstantiated? Anyhow, Foxy Bill got his ass kicked, and still he didn’t know when to stop. That’s where Jon Stewart comes in.
WTF? Ik haat dit! Waarom is dit leuk? Lady Gaga – Paparazzi
Ik snap het niet. Ik heb he-le-maal niets met welke Lady dan ook. Wat? Ik vond Madonna zelfs storend. Want daar moet ik aan denken als ik Lady Gaga’s huidige hit Paparazzi hoor: Paparazzi klinkt een klein beetje als Madonna’s Material Girl maar ziet er clip-technisch voor maar liefst driekwart uit als Madonna’s Material Girl! Denk Madonna, leuk dat op met een vleugje Lady Diana en je hebt Lady Gaga’s Paparazzi.
Roskilde Festival 2009: zon, strand en fijne muziek
Elk jaar ondernemen we eind juni de reis naar het Verre Noorden. Nou ja, verre noorden, Roskilde is slechts dik 700 kilometer van Groningen (via het vasteland mind you). Maar toch, het voelt als het Verre Noorden. En je verstaat er ook nog eens niemand; dat Deens, Zweeds en Noors is voor het ongetrainde oor namelijk best lastig te volgen.
Maar goed, Roskilde Festival, Denemarken dus. Denk Lowlands maar dan een keer zo groot (110.000 bezoekers) en zonder al die vervelende Nederlanders. Wat je ervoor terug krijgt zijn hordes continu beschonken Scandinaviërs, maar die zijn tof! En de line up is traditioneel ook behoorlijk okay! Wat dacht je hiervan:
Best Ever #9: The Smashing Pumpkins – Mayonaise
Okay, ik ben er een tijdje uitgeweest. Dat kan gebeuren. Vakanties en leuke weekenden, dan blog je plots niet zoveel meer. Maar goed, ik ben een groot aanhanger van het adagium All good things come to those who wait. En dus, waarde lezer, heb ik deze keer een absolute kraker! Het zij je vergeven dat je het niet met me eens bent, dat overkomt mezelf maar al te vaak. Toch vraag ik je aandacht voor deze parel van de jaren negentig, van misschien wel één van de Belangrijkste Bands van het vorige decennium: The Smashing Pumpkins.
Best Ever #8: Green Day – Basket Case
Als kind van eind jaren tachtig, begin jaren negentig, ben ik natuurlijk besmet met die vuige punkrock die destijds uit California op ons neerdaalde. Hard, een beetje melodieus ook wel, maar vooral doordrenkt met een politieke boodschap, dát waren de nineties voor mij! Het voelt als een hele tijd terug, maar de muziek uit die periode heeft de tand des tijds met verve doorstaan! Vanavond krijgt de vroege moderne punkrock een gezicht! We presenteren:
Best Ever #7: Duran Duran – Ordinary World
Als ik eerlijk ben heb ik nooit veel gehad met Duran Duran. Deze band heeft in de jaren tachtig de ene na de andere hitsingle geproduceerd, maar toch ben ik er indertijd nooit voor gevallen. Sure, ik snapte het wel. The Reflex is een absolute klassieker. En Girls On Film kent iedereen ook wel. En zo zijn er meer. Maar vooral toen, in mijn vroege puberjaren, ben ik er nooit echt voor gevallen. Dat veranderde pas begin jaren negentig…
Best Ever #6: New Radicals – You Get What You Give
Ah, het werd wel eens tijd. Een best ever serie is niet compleet zonder een verplichte One Hit Wonder! En zie daar, 1999 bracht ons de New Radicals! Wat mij betreft de archetypen van de één-song-en-niets-meer stroming, briljant varen op vergane glorie, cashen op een paar piano-aanslagen, wie is Keane eigenlijk? Waar de originaliteit wellicht ver te zoeken was pakte de catchiness ons volledig in! The New Radicals! Hoe kom ik op The New Radicals?
